19 
stengels, en derhalve werden de minderwaardige weggenomen. 
In de laatste jaren worden bijna alle stengels, die zich uit den 
voet van de plant ontwikkelen, met uitzondering van de niet 
uitgerijpte, aangebonden, en toch werd de opbrengst minder. 
Men merkte wel dat geregeld ieder voorjaar een deel van 
de knoppen niet uitliep en dat verschillende scheutjes, als ze 
al 4 à 5 cM. lang waren, verdorden. 
Dit verschijnsel werd algemeen door de telers voor vorstschade 
aangezien, totdat men op een goeden keer opmerkte dat dit 
geen vorstschade was, maar veroorzaakt werd door een rood 
rupsje, dat door de telers met den naam „roode worm” aange- 
duid wordt. 
Hoe lang dit diertje al schadelijk is in de frambozenaan- 
plantingen, is niet met zekerheid te zeggen. In 1909 werden voor 
het eerst door Prof. VAN DER HOEVEN te Zundert frambozen- 
stengels, die door dit insect aangetast waren, gezonden naar 
het Instituut voor Phytopathologie met de vraag om advies, 
en werd daar toen de aanwezigheid van den „rooden worm” 
geconstateerd. 
De schade, die reeds dat jaar aangericht werd, was heel 
groot. Wel was bekend, dat Lampronia in ons land voorkwam, 
maar dat dit het geval was op cultuurplanten en in zoo’n groote 
hoeveelheid, wist men niet. De oorspronkelijke voedsterplan- 
ten voor deze rupsjes schijnen de bramen te zijn, en het insect 
is zeker van dit gewas op de frambozen overgegaan. Juist 
de groote uitbreiding van de frambozenteelt is zeker voor 
een groot deel oorzaak geweest van de sterke uitbreiding van 
Lampronia. 
De levenswijze van dit diertje is als volgt: 
In den bloeitijd van de frambozen vliegen kleine motvlinder- 
tjes; deze diertjes zijn zeer beweeglijk. De grondkleur van het 
diertje is donkerbruin met een paar gele plekken op de vleu- 
gels. Na de paring worden de eitjes in de geopende frambo- 
