DZ 
Wat hare levenswijze aangaat !) vertoont de bisamrat veel 
overeenkomst met den bever. Is de oever hoog, dan zijn de 
woningen eenvoudige holen in den grond met verscheiden 
uitgangskanalen, die voor ’t meerendeel onder water uitmonden. 
Is de oever laag, dan maken de bisamratten hooge burchten 
midden in een meer of plas, op den bodem van het water. Vooral 
die bisamratten, welke in zeer Noordelijke streken van Amerika 
leven, maken dergelijke burchten (PI. IV); deze zijn bolrond 
of koepelvormig, en zijn gebouwd op een hoop slik, zoodat 
zij 2 tot 3 voet boven den waterspiegel uitsteken. De wanden 
van deze burchten zijn samengesteld uit riet, biezen, gras en 
andere deelen van waterplanten, — vooral uit de wortels, — die 
met slik aan elkaar gemetseld worden. Inwendig bevindt zich 
eene kamer, waarvan de diameter 40—60 c.M. bedraagt; van 
deze strekt zich een uitvoergang uit tot op den bodem van het 
water. Andere blinde gangen gaan daarvan uit en loopen verder 
een eindweegs onder den grond door; het zijn gangen, die 
leiden naar de wortels der waterplanten, en de bisamrat verlengt 
ze dus alnaar het noodig is. In den winter brengt deze 
aan den binnenkant van de kamer eene bekleeding aan van 
bladeren van waterleliën, gras en biezen; ten behoeve der lucht- 
verversching zorgt zij — volgens AUDUBON — er voor dat zij den 
top van hare woning uitsluitend uit losjes dooreengestoken 
plantendeelen samenstelt, welke niet met slib aaneengehecht 
zijn, zoodat er lucht genoeg kan doorheen trekken. Zoolang 
het moeras of meer niet tot op den bodem bevriest, leeft de 
bisamrat heel genoeglijk in de warme, door eene dikke sneeuw- 
1) Zie o.a. BREHM’S Tierleben, 4e druk, Säugetiere II, bl. 277—282. — 
E. NERESHEIMER „Die Bisamratte in Böhmen’, in „Naturwissenschaftliche 
Zeitschrift für Forst- und Landwirtschaft”, 1916, Heft 2, bl. 54. — DR. H. A. 
MAIER, „Die Gefahr der Bisamratte für die deutsche Fischerei, Land-, 
Forst- und Wasserwirtschaft” in „Praktische Blätter für Pflanzenschutz”, 
Mai 1916, bl. 52; — alsmede het bovenaangehaalde werkje van E. LANTZ- 
