58 
laag nog extra beschutte woning. Dringt de koude zoo diep 
door, dat de bisamrat geen vrijen uitgang uit het nest meer 
heeft, dan wordt de toestand bedenkelijk, en dan gaan er soms 
honderden te gronde, als het den dieren niet gelukt, uitgangs- 
openingen, ademhalingsgangen, door het ijs heen te maken en 
deze door ze van binnen met slijk te bekleeden, gedurende 
langen tijd open te houden. RiCHARDSON, die deze mededeelingen 
over de woningen van de bisamrat doet, voegt er aan toe dat 
de dieren alleen in zeer strenge winters werkelijk in nood 
geraken, want zij bouwen meestal in moerassen en in diepe 
plassen of wel in de nabijheid van bronnen: in ’t algemeen 
op plaatsen, waar het water niet dicht vriest. — Is het water, 
waarin de woning zal worden gebouwd, te diep, dan wordt 
op die plaats de bodem eerst met slijk en aarde opgehoogd; 
is het weinig diep, dan wordt de bodem op die plaats uitge- 
graven. Daarbij zorgt de bisamrat er voor, dat zij ook voedsel 
kan krijgen in tijden van hooge overstrooming; zij zoekt 
derhalve voor den nestbouw plaatsen op, waar de waterstand 
zoo gelijkmatig mogelijk is, en waar zooveel mogelijk water- 
planten groeien. Want zij leeft bijkans uitsluitend van waterplan- 
ten, ofschoon men in de nesten van verscheiden bisamratten ook 
leeggevreten schelpen van zoetwatermossels heeft aangetroffen. 
Wanneer zich in de nabijheid van eene kolonie bisamratten 
tuinen of andere in kultuur zijnde gronden bevinden, gaan de 
dieren daar dikwijls heen en vernielen daar zeer veel. Zij 
vernielen veel meer dan zij opeten, omdat zij tusschen de 
wortels der planten diepe holen graven en aldus vele planten 
ontwortelen en omverwerpen. Over de schade, die de bisamrat 
teweeg brengt, zal echter nader worden gehandeld. 
In de bovenbeschreven woningen, die deze dieren midden 
in het water bouwen, en welke daaruit als een burcht oprijzen, 
wordt vaak voor het koude jaargetijde wat voedsel opgehoopt ; 
ook dienen zij voor verblijfplaats der dieren, vooral in den 
