62 
deze kan van drieërlei aard zijn: 1°. schade aan gewassen, 
2°. schade aan dijken en dammen, 3°. schade aan de visscherij 
en de vischteelt. 
Schade aan gewassen. Deze is, volgens LANTZ, beperkt tot zeer 
bepaalde streken. Op laag gelegen velden, die aan water grenzen, 
tasten zij soms maïs en andere granen aan; maar gewoonlijk 
bepaalt zich — volgens hem — de schade tot plaatsen zeer dicht 
bij het water. Soms wordt het jonge gewas geheel tot aan den 
grond toe afgevreten; het meest echter wordt het aangetast 
wanneer de aren of maïskolven er reeds in zitten maar nog jong 
zijn. Dan bijten de ratten de halmen door, om bij de aren of 
kolven te komen, die zij naar haar nest brengen. Toch is in ’t 
algemeen, volgens LANTZ, de schade, aan graansoorten teweeg- 
gebracht, slechts gering, met uitzondering van die, welke de 
rijst ondervindt. Waar in de Vereenigde Staten van Noord- 
Amerika rijst wordt geteeld, met name in Louisiana, doen de 
bisamratten zooveel nadeel aan de rijstvelden, dat men reeds 
in 1908 in dezen Staat eene wet heeft uitgevaardigd, die de 
gelegenheid opent om in streken, waar het noodig is, maatregelen 
te nemen om het uitroeien te keer te gaan van de alligators, 
waarop hevig werd gejaagd wegens de waarde van hunne 
huiden. De alligators nu vreten zeer vele bisamratten; en 
sinds deze reptielen zeer sterk verminderden, is de plaag der 
knaagdieren in Louisiana in- bedenkelijke mate toegenomen. 
Op tweeërlei wijze doen de bisamratten aan de rijstvelden 
groot nadeel: èn doordat zij de jonge planten afvreten en de 
oudere planten doorbijten om de pluimen met de korrels machtig 
te worden, èn ook doordat zij de dijken en dammen op de 
rijstvelden doorwoelen en aldus kunnen veroorzaken dat het 
bevloeien zoowel als het ontwateren op den verkeerden tijd 
plaats vindt. 
Volgens LANTZ is de schade, die de bisamratten aan granen 
