71 
vachten naar Londen werden vervoerd; in de eerste helft van 
de 19e eeuw bedroeg dit gemiddelde getal meer dan 400.000, 
van 1850—1890 ongeveer 2.500.000; in de latere jaren steeg 
dit getal tot 4.000;000 per jaar. In 1900 bedroeg de totale uitvoer 
(dus niet alleen naar Londen) 5.285.000 stuks. In de laatste 
jaren blijft ook een gedeelte van de bisamvachten in Amerika, 
om daar te worden geprepareerd en geverfd; verreweg de 
grootste massa echter gaat nog naar Londen. 
Hoe groot ook het aantal bisamratten is, dat in de laatste 
anderhalve eeuw in Amerika gevangen is, zoo schijnen deze 
dieren daar toch nauwlijks merkbaar te verminderen. Het aantal 
te Londen in den handel gebrachte bisamvachten bedroeg in 
1905 5 millioen, in 1906 7 millioen, in 1907 5'!/, millioen, in 
1908 3.800.000, in 1909 3.770.000. Daarbij moet echter niet 
vergeten worden, dat in de laatste jaren behalve de 3!'/, à 5 
millioen vachten, die naar Londen werden uitgevoerd, er nog 
een paar millioen naar Duitschland (vooral naar Leipzig) gingen 
en ongeveer evenveel in Amerika zelf verwerkt werden. De 
prijzen stijgen van jaar tot jaar, daar de vraag steeds sterker 
rijst dan het aanbod. — 
Hoewel de bisamrat in Amerika ontwijfelbaar soms aanzienlijke 
schade teweeg brengt, valt in ’t algemeen toch die schade in 
't niet tegenover de groote voordeelen, die men er daar van 
heeft. Dat blijkt wel het best daaruit, dat ín bijkans alle 
provinciën van Canada en in vele Staten van de groote republiek 
Amerika de bisamrat voor uitroeiing beschermd wordt door 
wetten, die bepalen dat het dooden en vangen van dit dier 
alleen geoorloofd is in bepaalde gedeelten van het jaar, nl. in 
die maanden, in welke de voortplanting vrij wel stilstaat. In 
sommige Staten is de tijd van bescherming zeer lang, bijv. in 
Delaware van 20 Maart tot 1 December; in andere Staten veel 
korter, zooals in New York van 1 Mei tot 15 October. Nog op 
