vis 
CoLLOREDO MANSFELD door den invoer van de bisamrat in Bohe- 
men zijn land geen dienst had bewezen, hoezeer hij gemeend 
had, dat wèl te doen. De poging van den „fürstl. Colloredo 
Mansfeld'schen Forsverwalter’’ BURSIK !), om de tot den Vorst 
gerichte verwijten te ontzenuwen, door te verklaren, dat de 
bisamrat geen visschen eet, geen schade aan land- en tuin- 
bouwgewassen doet en geen dijken en dammen doorwoelt, 
bleek te zijn niet anders dan een bewijs, dat het spreekwoord 
„Wiens brood men eet, diens woord men spreekt” soms een waar 
woord is. Immers, daargelaten nog al de klachten, díe over de 
bisamrat worden aangeheven in Bohemen en aangrenzende 
landen, — reeds langen tijd wordt in Amerika, waar men 
overigens in ’t algemeen maatregelen neemt om de bisamrat 
voor uitroeiing en zelfs voor vermindering in aantal te bescher- 
men, het groote nadeel, dat dít knaagdier soms te weeg brengt, 
niet ontkend. — Het wordt door den Heer BuRsiK van veel 
belang geacht, dat de bisamrat zeer veel zoetwatermosselen 
eet, die ’t zelfde voedsel gebruiken als de karper, zoodat zij 
nuttig zou worden door de concurrenten van deze vischsoort 
uit te roeien. Men zou dit misschien eene zeer aanbevelens- 
waardige eigenschap van de bisamrat kunnen vinden, wanneer 
zij niet minsten even graag karpers als zoetwatermosselen at! — 
Op nog eene nuttige zijde van de bisamrat wordt door BURSIK met 
nadruk gewezen, waardoor, volgens hem, de „geringe schade”, 
die zij mocht teweeg brengen door het verslinden van rivier- 
kreeften en karperbroed, ruimschoots zou worden goedgemaakt. 
Het is deze: dat zij vaak meren en vijvers, die vol zitten met 
biezen, riet, kalmoes en andere waterplanten, geheel reinigt. 
Uit die planten toch maakt zij, in ondiep water althans, hare 
zomernesten. Een meer dan 10 Hektaren groote vijver in het 
*) Bursik, „Meine Beobachtungen über die Bisamratte”, in „Oesterr. 
Fischerei Zeitung” 1914. No. 12 en „Ist die Bisamratte schädlich?” in 
’t zelfde blad. No. 17. 
