71 
in den bodem veel wortels van gewassen bloot legt en deze 
dan doet doodgaan. „Aehnliche Gefahren entstehen auch der 
Forstwirtschaft an gewässernahen Grundstücken” zegt MAIER. 
Hij maakt evenwel geen melding van het afknagen van wortels 
van land-, tuin- of boschbouwgewassen, zooals men dat in 
Amerika, althans bij landbouw- en warmoezerijplanten, heeft ge- 
constateerd. Wel vermeldt hij het rooven van kippen en eenden 
en van waterwild; ook van eieren van fasanten. 
Uit al het bovenstaande blijkt, dat de bisamrat in Bohemen 
precies dezelfde schade aanricht als in Amerika; maar dat hij 
tengevolge van de andere toestanden, daar ‘in ’t algemeen veel 
meer schade teweegbrengt dan in de Nieuwe Wereld. In weinig 
bewoonde en weinig in kultuur zijnde streken kan men haar 
dulden, en kan zelfs de schade in ’t niet vallen tegenover de 
hooge opbrengst van de vachten; in dichter bevolkte landen, 
waar de bodem grootendeels voor land- of tuinbouw in gebruik 
is genomen, is de bisamrat een uiterst schadelijk dier en kan 
zij zelfs door het doorgraven van de meest verschillende water- 
keeringen aanleiding geven tot groote rampen. Voor de visch- 
teelt en de zoetwatervisscherij is zij altijd zeer schadelijk. 
Herhaaldelijk werd beweerd, dat ook het bont van de Boheem- 
sche bisamratten veel minder waard zou zijn dan dat van de 
Amerikaansche. Het is echter de vraag of zulks, in ’t algemeen 
gesproken, juist is. Het is overigens zeer wel mogelijk; want 
terwijl de Amerikaansche vachten meest allen wintervachten zijn, 
daar in de meeste streken de bisamrat gedurende den zomer 
beschermd wordt, wordt dit dier in Bohemen het geheele jaar: 
door gevangen. 
Gelukkig is het terrein, waarover de bisamrat zich tot dusver 
in Europa verbreid heeft, vrij ver van Nederland verwijderd; 
maar, zooals ik in het begin van dit artikel deed opmerken, is 
de mogelijkheid volstrekt niet uitgesloten, dat zij zich vroeger 
