86 
den mensch over kan gaan, komt deze quaestie ter sprake; 
wanneer men onderzoekt of de bacteriën, die men in de knol- 
letjes van verschillende Leguminosen vindt, alle tot één soort 
behooren, evenzeer; en,‚ om een voorbeeld aan de dierlijke 
parasieten “te ontleenen, eveneens, wanneer we nagaan of op 
grond, die sterk besmet is door roggestengelaaltjes, ook andere 
gewassen, b.v. boekweit, daarvan te lijden zullen hebben. 
Sommige vraagstukken, die zich op dit gebied voordoen, zijn 
vrij ingewikkeld en de verschillende meeningen en opvattingen 
loopen vaak uiteen. Ik wil mij bepalen tot de hoofdzaken 
en ik hoop er in te slagen, door een paar eenvoudige voor- 
beelden eenigszins uitvoerig te behandelen, U de hoofd be- 
grippen duidelijk te maken. — 
We zullen ons bijkans alleen met de zwammen bezighouden; 
alleen een eerste voorbeeld ontleen ik aan de parasieten onder 
de hoogere planten nl. aan de Vogellijm of mistel 
(Viscum album). Deze is, zooals U bekend zal zijn, een z.g. half 
parasitaire plant; zij is bladgroenhoudend en kan dus voor een 
deel in haar eigen onderhoud voorzien. Het chlorophyll stelt 
haar in staat het koolzuur uit de lucht op te nemen en te ont- 
leden; het water en de daarin opgeloste voedingsstoffen neemt 
ze echter op uit de plant, waarop zij woekert. Zij komt op 
verschillende loofboomen voor, op de een vaker dan op de 
andere, Vooral op appelboomen, populieren en eschdoorns; 
betrekkelijk zeldzaam op berk en eik. Voor zoover mij bekend 
heeft men ze bij ons te lande nooit op coniferen waargenomen ; 
in andere landen, Duitschland, Frankrijk, Spanje, echter wel. 
In Duitschland b.v. treft men ze ook aan op sparren en dennen. 
Bij nader onderzoek ') bleek nu, dat men drie rassen kan 
onderscheiden: 
1) C. VON TUBEUF, „Die Varietäten oder Rassen der Mistel.’’ 
E. HEINRICHER, „Beiträge zur Kenntnis der Mistel’’; beide in: Naturw. 
Zeitschrift für Land- und Forstwirtschaft, 5e Jrg. 1907. 
