92 
Ik wil nog even resumeerend herhalen, dat het kenmer- 
kende onderscheid bijde biologische tassen 
gelegen is in de keuze van hun voedster 
ten. In de morphologische eigenschappen 
(vormen bouw) vindt men geen of hoogstens 
héél geringe verschillen. Dit laatste zeg ik er bij, om- 
dat ik er op wees, dat het kan zijn, dat men toch nog weer 
kleine verschillen ontdekt; men kan b.v. van ieder ras een groot 
aantal sporen gaan meten en dan vinden, dat de gemiddelde 
grootte van de sporen of de verhouding tusschen hun lengte 
en breedte bij de beide rassen iets verschilt. Soms ook zegt de 
een „er is verschil’ en de andere „er is- geen verschilkanha 
zulke gevallen kan men ze als afzonderlijke soorten beschou- 
wen, of als biologische rassen van één soort. Scherpe grenzen 
zijn ook hier niet te trekken en het persoonlijk inzicht ís hierbij 
vaak van overwegenden invloed. 
We willen thans overgaan tot de vraag: „Hoe ontdekt men 
zulke biologische rassen, hoe komt men er achter, dat een soort 
zich laat splitsen in een aantal van d. g. rassen ? 
In theorie is dit eenvoudig genoeg : men onderzoekt dit door 
z.g. kruisgewijze of wederkeerigeintiEtetie: 
Stel om een eenvoudig voorbeeld te nemen: men vindt een 
zelfde zwam op meidoorns en op appelboomen; uitwendig 
is er hoegenaamd geen verschil. Het blijkt, dat men gemakkelijk 
kunstmatig de zwam kan vermenigvuldigen, door sporen van 
de meidoornzwam op bladeren van diezelfde plantensoort te 
brengen of ook van de perezwam op perebladeren. Men be- 
merkt bij zijne proefnemingen, dat deze entingen bijna zonder 
uitzondering gelukken, dus infectie teweeg brengen. Doch tracht 
men nu door middel van sporen van de meidoornparasiet de 
peer te infecteeren, of omgekeerd, dan mislukt het. Het blijkt 
dan, dat we met twee biologische rassen te doen hebben. 
