93 
Dit lijkt nu heel eenvoudig in dit geval, maar als we te doen 
hebben met een schimmel als b.v. Erysiphe cichoracearum, een 
meeldauwzwam, die, behalve op de cichorei nog op eenige 
honderden planten voorkomt, zoowel wilde als gekweekte, dan 
begrijpt men wel, dat het een zeer omvangrijk werk is, dit goed 
uit elkaar te halen. Daar komen bovendien nog verschillende 
andere complicaties bij. 
Het spreekt wel haast van zelf, dat men de biologische 
rassen het eerst op het spoor gekomen is door waarn e- 
mingen in de natuur. Zoo trok het bij de zooeven 
genoemde zwam (Erysiphe cichoracearum) de aandacht dat 
men b.v. vlak bijeen vond: Slangenkruid (Echium vulgare) 
hevig aangetast; bijvoet (Artemisia vulgaris) niet aan- 
getast en een ander maal juist andersom. Dit gaf aanleiding 
tot het doen van infectieproeven en het opsporen van biolo- 
gische rassen. 
De eerste waarneming van dien aard is van DE BARY in 1878 !). 
In 1865 had deze uitnemende natuurvorscher aangetoond, dat bij 
sommige roestzwammen „gastheerwisseling” (heteroecie) 
voorkomt; hij bewees den samenhang tusschen de zwarte 
roest op het graan en de bekerroest op de berberis; wel 
hadden sommige practici en onderzoekers dit verband reeds 
lang van te voren vermoed, maar het exacte bewijs leverde 
DE BARY °) eerst, door de geheele levensgeschiedenis van de 
zwam nauwkeurig te onderzoeken. Jaren later bestudeerde hij 
de bekerroest van de sparren, bekend onder den naam 
Aectdium abietinum; hij merkte op, dat die vooral dáár veel 
optrad, waar rhododendrons voorkomen, en ontdekte, dat 
de wredo-(roest)vorm van deze zwam zich op de rhododendrons 
1) A. DE BARY, Sur l'Aecidium abietinum. Ann. Sc. Nat. 6. ser. 9. en 
(Ook in Botan. Zeitung 1879). 
2) A. DE BARY, Neue Untersuchungen über die Uredineen, ins besondere 
die Entwickelung der Puccinia graminis und den Zusammenhang derselben 
mit Aecidium Berberidis. Monatsber. K. Akad. d. Wiss. Berlin 1865. 
