96 
Maar het ís zeer de vraag, of dit werkelijk afzonderlijke soor- 
ten zijn, misschien zelfs isde zwamenietsememis 
zóó gespecialiseerd, dat men van búoto siste 
rassen mag spreken. 
Toch doet de parasiet zich op de diverse voedsterplanten 
nog al verschillend voor; of misschien juister: de gallen, de 
misvormingen, die zij veroorzaakt, zijn nogal uiteenloopend. Zoo 
b.v schijnen ze bij Andromeda buitengewoon groot te zijn ; het 
zijn misvormingen van jonge loten, holle, zakvormige gallen, 
die wel een lengte van 10 à 15 c.M. kunnen bereiken. 
Het eenige middel om met zekerheid uit te maken of we hier 
met biologische rassen te doen hebben is: kruisgewijze 
infecties. Men heeft dit met enkele vormen gedaan !) en 
o. a. aangetoond, dat men uitgaande van den gewonen vorm op 
de roode boschbes, de groote gallen op Andromeda kan teweeg 
brengen, en omgekeerd, dáárvan uitgaande, ook den gewonen 
vorm op boschbes. Hier is dus alle reden om Exobasidium Vaccinti 
en Exobasiditm Andromedae tot één soort te vereenigen en het 
verschil in de wijze van aantasting toe te schrijven aan de uit- 
eenloopende eigenschappen van de voedsterplant. 
Men mag hier natuurlijk niet dadelijk de gevolgtrekking uit 
maken, dat alle Exobasidittm-soorten op Ericaceeen tot een en 
dezelfde soort behooren. Dit zou men eerst kunnen zeggen op 
grond van talrijke infectieproeven met de verschillende soorten 
van voedsterplanten. Dit schijnt echter niet zoo gemakkelijk te 
zijn; zoo levert het moeilijkheden op, dat de verschillende 
vormen op verschillende tijden van het jaar voor den dag komen 
en — wat hier waarschijnlijk mee in verband staat — de vat- 
baarheid van de voedsterplanten is ook verschillend naar den 
tijd van het jaar. 
Een ander voorbeeld van ditzelfde verschijnsel kan ik ont- 
I) H. M. RICHARDS, Notes on Cultures of Exobasidium Andromedae 
and of Exobasidium Vaccinii, Botan. Gaz. 21 1896, 
