112 
grooter waren. BEIJERINCK gaf aan dit „uienaaltje” den soort- 
naam Tylenchus Allii. 
Later zaaide ik op een terrein, waarop ik grond had gebracht, 
afkomstig van een perceel nabij Delden, waar sedert jaren de 
„reup” in de rogge heerschte, zaad van uien, gewonnen te 
Wageningen, waar de kroefziekte nooit voorkomt ;en het bleek 
mij dat de uit dit zaad voortkomende uienkiemplantjes duidelijk de 
verschijnselen der kroefziekte vertoonden. Ook een meer nauw- 
keurige vergelijking tusschen een groot aantal aaltjes uit kroef- 
zieke uienplanten en zulke uit aan „reup” lijdende roggeplanten 
had het resultaat, dat tusschen deze beide groepen van aaltjes 
geene doorgaande verschillen waren te constateeren. 1 De Tylen- 
chus Allii BEIjERICK bleek dus niets anders te zijn dan de gewone 
Tylenchus devastratrir Kühn. 
Reeds in 1881 had PRILLIEUX in de door bruingekleurde ge- 
deelten van schubben van zieke Romeinsche hyacinten een groot 
aantal aaltjes aangetroffen, die hij als eene nieuwe soort meende 
te moeten beschouwen en onder den naam Zylenchus Hya- 
cinthii beschreef. 2) 
Hij vond de aaltjes alleen in de bruingekleurde gedeelten der 
schubben, en ín de allernaaste omgeving daarvan, en leidde 
daaruit af, dat deze diertjes de oorzaak zouden zijn van de bruin- 
kleuring en sterfte, die hij in de schubben der Romeinsche 
hyacinten constateerde. 
Eene ziekte, dezelfde verschijnselen vertoonende als de door 
PriLLiEUx beschreven ziekte, was reeds sedert het midden van 
de 18e eeuw bij de hier te lande in ’t groot geteelde hyacinten 
(Hyacithus orientalis) bekend, en werd door de kweekers 
\ 
!) RITZEMA Bos, „Mitteilungen über landwirtschaftlich schädliche 
Thiere”, X, in „Landwirtschaftliche Versuchsstationen”, 1888. 
°) PRILLIEUX, „La maladie vermiculaire des Jacinthes”, in „Journal de 
la Société nationale d’horticulture”, 3ième Serie, III, 1881, bl. 253-260. 
