117 
bij tulpen toch tot dusver naar verhouding nog maar betrekkelijk 
weinig schijnen te zijn voorgekomen, en de ziekte zich ook 
slechts bij enkele variëteiten schijnt voor te doen. 
Wat de familie der Amaryllideeën betreft, interesseeren ons 
hier meer speciaal de narcissen. In den tijd, waarvan ik sprak 
(1884 — 1890), en nog langen tijd later, stond het bij de praktische 
bloembollenkweekers vast, dat alle soorten en variëteiten van 
narcissen voor de aaltjesziekte onvatbaar waren. Ik heb in dien 
tijd in aarde, besmet met aaltjes van een veld, waar rogge ge- 
regeld aan „reup”’ leed, een aantal trompetnarcissen en tazetten 
of trosnarcissen uitgeplant: in geen der trompetnarcissen kon 
ik later aaltjes ontdekken; in de bollen van enkele der tros- 
narcissen vònd ik wel eenige stengelaaltjes, echter in te geringen 
getale dan dat zij in staat waren, ziekteverschijnselen in ’t aan- 
zijn te roepen !). Des te meer opvallend mag het heeten, dat 
tegenwoordig juist de narcis het bolgewas is geworden, dat het 
meest aan de aaltjesziekte lijdt, en waarvoor deze ziekte zelfs 
noodlottig dreigt te worden. — 
KünN beschreef in 1881 eene soort van Zylenchus, door 
HAVENSTEIN aangetroffen in zieke lucerne en roode klaver, 
onder den naam Zylenchus Havensteinii Kühn”). Hij meende te 
kunnen beweren, dat de aaltjes uit de lucerne en de klaver, 
behalve door eene iets grootere lengte en eene relatief gerin- 
gere breedte, ook nog door andere standvastige kenmerken 
onderscheiden waren van Tylenchus devastratrix Kühn, die 
hij als oorzaak van de „reup” der rogge had leeren kennen. 
Nauwkeurige vergelijking van KüNH’s beschrijving van zijn 
Tylenchus Havensteinii met een groot aantal exemplaren van 
1) J. RrrzEMA Bos, „L'Anguillule de la Tige et les maladies des plantes 
dues à ce Nematode”, in „Archives Teyler”, Serie II, T. II, 2ième partie, 
bl. 68, 69. 
2) JULIUS KüHN, „Das Luzernälchen” in „Deutsche landwirthschaftliche 
Presse”, VII (1881), bl. 32. 
