127 
ring weer toegezonden '), en de Rijkslandbouwleeraren in Gro- 
ningen berichtten er mij niets meer over. In elk geval is van 
een belangrijken en duurzamen overgang van aaltjes in vlas 
niets gekomen. — 
Tulpen golden vroeger algemeen als onvatbaar voor aaltjes- 
ziekte. In 1905 echter °) werden mij uit Sassenheim tulpen- 
bollen van de soorten „la Reine” en „Gele Prins” gezonden, 
die de kennelijke teekenen van het „ringziek” vertoonden en 
ook een groot aantal stengelaaltjes bevatten. Sindsdien werden 
nog enkele gevallen van deze ziekte bij de tulpen gecon- 
stateerd, altijd bij de variëteit „la Reine”... De tulp blijkt 
derhalve voor de aantasting door het stengelaaltje niet onvat- 
baar te zijn, maar schijnt toch weinig geschikt voor een sterke 
vermeerdering van dit diertje. — 
Eigenaardig is ook het gedrag van het stengelaaltje tegenover 
de narcissen geweest. De ervaring der bloembollenkweekers was 
vroeger altijd deze: dat alle narcissen onvatbaar waren voor de 
aantasting door het stengelaaltje. Ik trof dan ook vroeger bij geen 
enkele op het veld verzamelde narcissenvariëteit de verschijnselen 
van het ringziek aan. Ik plantte indertijd zoowel trosnarcissen 
(Narcisuss Tazetta) als trompetnarcissen (Narcissus Pseudonarcis- 
sus)in grond, besmet met aaltjes, afkomstig uitaan „reup”’lijdende 
roggeplanten: later trof ik enkele aaltjes aan in de trosnarcissen, 
echter zonder dat deze een spoor van misvorming vertoonden; ter- 
wijl de trompetnarcissen in ’t geheel niet geïnfecteerd bleken te 
zijn.*) De verschillende soorten van narcissen nu, die tot vóór zeer 
weinig jaren, althans in Nederland, in ’t geheel niet aan aaltjes- 
ziekte leden, en waarin het stengelaaltje niet dan zeer occasioneel 
1) nl. in 1906 uit den Westpolder. Zie „Tijdschrift over plantenziekten”, 
deel XIII (1907), bl. 73. 
®) Zie „Tijdschrift over plantenziekten”, XII (1906), bl. 183. 
°) RITZEMA Bos, „l'Anguillule de la Tige et les maladies des plantes 
a ee Nématode”, in „Archives Teyler”, Serie II, T. III, 2ième partie, 
