143 
de eerste plaats met de meeldauwschímme{s. Nemen 
we als eerste voorbeeld: Erysiphe graminis, de „graanmeel- 
dauw”,diemen ook weet beter „graan-engrassenmeel- 
dauw’ zou kunnen noemen, want zij komt, behalve op granen, 
ook op een groot aantal grassen voor. Onderstaande tabel geeft 
een overzicht van eenige van de voedsterplanten : 
Avena: haver (Á. sativa) en eenige grassen, 
Bromus: verschillende grassen, zg. „draviksoorten’’, 
Dactylis: kropaar (D. glomerata), 
Festuca: verschillende grassen, „zwenkgras’’-soorten, 
Hordeum: gerst (H. vulgare) en eenige grassen, b.v. 
kruipertje (H. murimum), veldgerst (H. secalinum), 
Poa : verschillende grassen, „beemdgras”-soorten, 
Saccharum: Suikerriet (S. officinarum), 
Secale: rogge: (S. cereale), 
Triticum: tarwe (T. vulgare), spelt, (T. spelta), 
ook grassen o.a. kweek, (T. repens). 
Bij ons wordt de schimmel onder de granen vooral vaak op 
tarwe, onder de grassen op kropaar aangetroffen. Zooals U 
bekend zal zijn, vormt deze meeldauw vooral aan de onderste 
halmleden een schimmelovertreksel, waardoor de planten vaak 
kwijnen, klein blijven en weinig opleveren. 
Het onderzoek naar de biologische rassen van deze zwam 
met zijne talrijke voedsterplanten is zooals van zelf spreekt ook 
een werk, waar heel wat aan vast zit. Verschillende onder- 
zoekers hebben er zich mee bezig gehouden, o.a. G. M. REED ; !) 
deze komt ten slotte tot dit resultaat : 
Alle Avena-soorten, voor zoover dit nagegaan is, zijn in de 
zelfde mate vatbaar voor de have r-meeldauw, alle Friticum- 
soorten voor de tar we-meeldauw (de vorm van T. vulgare) 
alleen sommige variëteiten van Triticum dicoccum 
1) G. M. Reep, The mildews of cereals, Bull. Torrey Bot. club XXXVI, 
no. 7, 1909, 
