di 
161 
dit complex zoozeer gespecialiseerd voor Convallaria, dat het 
ongeschikt was geworden om de andere voedsterplanten aan 
te grijpen. En in dit geval bleek deze eigenschap reeds zoo 
sterk als een erfelijke eigenschap te zijn gefixeerd, dat het 
volslagen onmogelijk was (in de proeven van KLEBAHN) om de 
andere aan te tasten. De bruine vlekken bij Polygonatum be- 
wezen, dat de giftwerking der kiemende sporen niet geheel 
ontbrak; zij was echter- onvoldoende om het weefsel plaatselijk 
zoo te verzwakken, dat de schimmel zich verder kon ontwikkelen. 
Hoeveel generaties zouden er wel noodig zijn om een dg. 
specialisatie tot stand te brengen ? Men is licht geneigd te denken, 
dat hier een zeer groot tijdsverloop voor noodig is en er behoort 
moed toe een d.g. vraagstuk experimenteel aan te vatten, temeer 
waar SALMON’S onderzoekingen (zie pag. 146), waaruit bleek 
hoezeer het infectievermogen beïnfluenceerd kan worden door 
de voedsterplant, nog niet verricht waren. KLEBAHN bezat echter 
dezen moed en slaagde er op die wijze in een hoogst belangrijke 
waarneming te doen. Hij stelde zich de vraag, of het mogelijk 
zou zijn een biologisch ras van deze zwam te kweeken, of ze dus, 
wanneer ze gedurende eenige generaties op één bepaalde voed- 
sterplant gekweekt was, het vermogen verloren zou hebben 
de andere aan te tasten. Hij verzamelde hiertoe in 1892 materiaal 
uit aecidiosporen van Polygonatum multiflorum en infecteerde 
hier het volgend jaar het rietgras mede; ieder volgend jaar 
werd dit herhaald, steeds dus werd alleen het materiaal uit 
de aecidiën op de salomonszegel gebezigd om het rietgras te 
infecteeren. Op deze wijze hoopte hij een zwam te verkrijgen, 
die alleen nog slechts Polygonatum zou kunnen aantasten, echter 
niet ’t lelietje, dalkruid of Paris, een zusterras derhalve van 
hetgeen op het eilandje in Engeland aangetroffen was. 
De waarnemingen — zegt KLEBAHN — bij den aanvang der 
proeven wezen niet bepaald op de mogelijkheid. Op de oorspron- 
kelijke vindplaats van de zwam vindt men nl. aecidiën zoowel 
