162 
op Polygonatum en Convallaria als op Majanthemum, maar 
Paris ontbreekt binnen 15 K.M. afstand, en het is derhalve 
onwaarschijnlijk, dat de voorvaderen van de zwam ook op Paris 
eens in de aecidiumvorm geleefd hebben. Desniettegenstaande 
infecteerde het materiaal Paris nog, nadat het reeds driemaal 
alleen op Polygonatum zijn aecidium gevormd had, in den zomer 
van 1895. Toch bleek uit de proefnemingen in den loop der 
volgende jaren, dat de zwam wel degelijk den invloed onder- 
vindt van het voortdurend doorkweeken op eenzelfde voedster- 
plant. Dit blijkt het beste uit de volgende tabel, waarin KLEBAHN 
in zeer korten vorm het resultaat der infectieproeven heeft uit-” 
gedrukt. Men bedenke dus hierbij, dat alle infectieproeven ge- 
schiedden met materiaal van de zwam, die sinds 1892 uitslui- 
tend op salomonszegel (en rietgras) was voortgekweekt: 
| 
‚_Polygonatum | Convallaria Majanthemum Paris 
| multiflorum | majalis | bifolium | quadrifolia 
1895 | rijkelijk | rijkelijk rijkelijk zwak 
1897 | S matig zwak niet it 
1898 5 5 slechts sporen Aj 
1902 5 zwak Ke 5 e 
1903 | n 5 matig | È 
| | 
De resultaten van 1903 zijn, nader omschreven deze: 
Polygonatum: alle bladeren met talrijke geïnfecteerde plekken; 
alle aecidiën ontwikkelen zich goed en worden rijp. Convallaria: 
30 plaatsen geïnfecteerd, waarvan er 9rijp worden. Majanthemum: 
op bijna 100 plaatsen geïnfecteerd, doch alle blijven klein, slechts 
weinige worden rijp. Terecht, zegt KLEBAHN, dat het verschil 
tusschen 1895 en 1902 en ’3 zóó opvallend is, dat de invloed 
van de tienjarige beperking tot één voedsterplant (Polygonatum) 
op het infectievermogen niet te miskennen is. Alleen t.o. van 
deze voedsterplant is dit krachtig gebleven, t.o. van de andere 
zeer verzwakt. De specialiseerende invloed van de voedsterplant 
op de parasiet is dus zoodoende empirisch vastgesteld. Het kwam 
