ee, 
163 
mij voor, dat deze proeven belangrijk genoeg waren om nog even 
hier te vermelden; niet alléén zijn zij interessant, omdat zij eenig 
licht werpen op het ontstaan der biologische rassen; ook in 
verband met de veelbesproken vraag of nieuw verworven eigen- 
schappen erfelijk zijn, zijn zij van belang. Het lijkt mij niet 
onwaarschijnlijk, dat een dieper gaande studie van de speciali- 
satie in het parasietisme van beteekenis kan worden voor het 
geheele evolutievraagstuk. — 
Ik wil mijne voordracht niet eindigen, alvorens U er op te 
wijzen, dat ook deze oogenschijnlijk zeer theoretische questies 
toch ook alweer niet geheel zonder verband zijn met de vragen 
van de praktijk. Ten einde dit te illustreeren kan ik niet beter 
doen, dan U nog eene waarneming van KLEBAHN mede te 
deelen, eveneens betrekking hebbende op de bovengenoemde 
zwam, Puccinia Smilacearum-Digraphidis. Het geldt hier een 
geval van een half kunstmatige, half natuur- 
lijke specialiseering, waarbij onder invloed van de 
cultuur ook het Convallaria-ras van deze zwam ontstaan was, 
het zelfde dus wat op het eilandje bij Bowness in geheel 
natuurlijke omgeving was opgetreden. KLEBAHN verhaalt hoe bij 
„Curslak in den Vierlanden bei Hamburg’, de teelt van groenten, 
ooft en bloemen ten behoeve van Hamburg, de cultuur der 
landbouwgewassen bijna geheel verdringt. Men vindt er b.v. 
groote velden uitsluitend beplant met Convallaria majalis. Het 
vruchtbare land ligt laag en is tamelijk vochtig; talrijke sloten 
zijn gegraven om het te draineeren. Langs deze sloten groeit 
het rietgras weelderig en zoo vindt onze zwam hier de mooiste 
gelegenheid om zich rijkelijk te ontwikkelen. Daar echter Poly- 
gonatum evenmin als Majanthemum en Paris hier voorkomen, 
is de zwam geheel aangewezen voor de aecidiën-generatie op 
Convaliaria. Het is dan ook niet verwonderlijk, wat bij onder- 
1) H. KLEBAHN, Kulturversuche mit Rostpilzen; Zeitschrift für Pflanzen- 
krankheiten, Bd. XV, 1905. 
