3 
vruchten ter waarde van f 90.000 voor zich op. Het is dus 
zeker wel de moeite waard, dit insekt zoo rationeel mogelijk te 
bestrijden; daartoe is het noodig, dat men nauwkeurig met de 
levenswijze ervan op de hoogte is. 
Levenswijze. De „worm” in de appelen en peren is heelemaal 
geen worm, maar een rups, een larve van een vlindersoort dus. 
Het rupsje, dat een rose kleur heeft, als het in appelen, een witte, 
als het in peren leeft, is tegen het rijpen van het ooft volwassen; 
het is dan 12—14 m.M. lang, heeft een roodbruin kopje, 3 paar 
borstpooten, 4 paar buikpooten en 1 paar pooten aan het achter- 
einde van het lichaam, de z.g. naschuivers, totaal dus 16 pooten; 
het lichaam is bezet met kleine grauwe wratjes waarop enkele 
haren staan. (Zie PI.V, afb. 1). De rupsen kruipen dan uit de vruch- 
ten naar buiten, en laten zich gewoonlijk aan een spinseldraad op 
den grond zakken; sommige exemplaren kruipen langs de takken 
naar beneden. De rupsen, die in afgevallen vruchten mochten 
zitten, verlaten deze dan ook; dit zijn er echter maar weinige, 
daar de afgevallen vruchten meest die zijn, welke in jongen 
toestand zijn aangetast; de rupsjes verlaten deze gewoonlijk 
lang voor zij volwassen zijn om zich in nieuwe vruchten in te 
boren. Nadat zij uit de vrucht zijn gekropen, zoeken zij een 
schuilplaats voor den winter; zij vinden deze op eenigszins be- 
schermde plekjes, aan de stammen in reten en onder schors- 
schubben, onder de korstmossen, die dikwijls op de boomen 
groeien, aan steunpalen, in de reten van schuttingen en dergelijke 
meer; er zijn er ook, die eenvoudig in den grond kruipen. 
Hebben zij een geschikt plaatsje gevonden, dan knagen zij daar 
een kleine uitholling; vervolgens spinnen zij zich een witte cocon, 
waartusschen de afgeknaagde hout- en schorsdeeltjes of aard- 
korreltjes verwerkt worden, zoodat de cocon moeilijk van het 
hout of den stam te onderscheiden is. Daarbinnen schrompelen 
de rupsjes wat in en blijven verder den geheelen winter onver- 
anderd zitten; eerst in Mei van het volgend jaar stropen zij 
