9 
te dringen, maar van de sproeivloeistof komt, indien men dan 
nog spuit, zoo goed als niets in die holte terecht Deze bespui- 
ting moet dus bij appels plaats hebben gehad, uiterlijk 10 dagen 
nadat de meeste bloembladeren zijn afgevallen. Zie PI. VI, afb. 4. 
Om de vloeistof goed in de holte te krijgen, moet men gebruik 
maken van een pulverisateur, die met flinken druk werkt, dus de 
vloeistof met kracht uitwerpt. In Amerika gebruikt men veelal 
motorsproeimachines, doch deze ontbreken ín ons land nog ten 
eenenmale. Van de handmachines is een z.g. automatische 
pulverisateur te verkiezen, omdat men daarmede met veel grooter 
druk werkt dan met de oudere modellen met handbeweging. 
Het werk moet met groote zorgvuldigheid geschieden, men moet 
a.h.w. op elk appeltje mikken. Ofschoon dit met een z.g. straal- 
verstuiver, waarbij de vloeistof in een spitsen kegel uittreedt, 
beter gaat dan met den gewonen nevelverstuiver !), zal door de 
de practici ook voor dit werk waarschijnlijk aan den laatste de 
voorkeur worden gegeven, omdat men daarmede sneller werkt. 
Voor het bespuiten van hooge boomen moet men natuurlijk 
gebruik maken van de bekende lange bamboeverlengstukken der 
sproeibuis; beter nog is het, als de besproeier gaat staan op 
een houten stellage van eenige meters hoog, die op een wagen 
is geplaatst. 
Voor mij liggen tallooze rapporten van proeven in Amerika 
en Engeland genomen; steeds was het resultaat, zelfs van een 
éénmalige bespuiting, buitengewoon gunstig; van onbespoten 
boomen was b.v. 33,1 °/, der vruchten wormstekig, van bespoten 
boomen 2,6 °/,; in een ander geval, in Engeland, waren deze 
cijfers niet minder dan 61,5 °/, en 15,5 °/,. Dat in een boom- 
gaard, waar de rups zoo geweldig huishield, na ééne bespuiting 
de schade toch nog aanzienlijk was, is te begrijpen, maar toch 
*) Voor nadere bijzonderheden hierover zie men vlugschrift 5 van het 
instituut voor Phytopathologie: „Sproeimachines”, tegen toezending van 
2 cts in postzegels bij den Directeur van het Instituut verkrijgbaar. 
