16 
van aantasting dezer organen zijn roodachtige plekjes op de 
bovenzijde en min of meer bultig uitgroeien der jonge blaadjes. 
Spoedig ziet men daarop zulke bladeren met het ragfijne witte 
zwamdradennet bedekt. Lang voordat de gezonde bladeren ver- 
welken, zijn de aangetaste geheel verkleurd en gekruld afge- 
vallen. Dit alles is het gevolg van het onttrekken van sappen 
aan het bladweefsel door de zwam, die daarvoor haar zuignapjes 
in de cellen had gezonden. Begrijpelijk is ’t nu, dat jonge 
scheuten, die door de zwam worden aangetast, in hun groei 
worden gestoord. Oudere scheuten worden zelden meer ernstig 
beschadigd; men vindt daarop het wit gewoonlijk slechts om 
de stekels, voor zoover zij niet reeds jong werden aangetast, 
maar desniettegenstaande konden doorgroeien, wat bij geringe 
besmetting en sterken groei van de roos kan gebeuren. 
Opmerkelijk is, maar daarom allerminst onbegrijpelijk, dat het 
wit vooral bij afwisselend warm en koud weer optreedt, als er 
overigens voldoende vocht in de lucht is om den groei van het 
zwamweefsel mogelijk te maken. Men ziet dit eigenaardige ver- 
schijnsel bij wellicht de meeste schimmels; en zelfs vele hoogere 
planten zijn in gunstigen zin gevoelig voor afwisselende tem- 
peraturen; het zaad van sommige harer stelt dit zelfs als eisch 
om voldoende te kunnen ontkiemen. Dit verschijnsel verklaart 
dan ook hoe het mogelijk is, dat juist in den laatsten tijd (dat 
is in de laatste twee weken van Juni) het wit in de rozen vrij 
sterk tot hevig gaat optreden, terwijl het vóórdien niet werd 
gezien. Véél regen echter spoelt de sporen weg, benadeelt het 
jonge zwamweefsel en houdt aldus de ziekte in haar verloop 
tegen. 
Het weer mogen we daarom rustig rekenen tot een der 
voornaamste factoren, die het optreden van het wit bevorderen 
of tegenhouden. Behalve deze factor hebben echter nog enkele 
andere daarop min of meer grooten invloed. Daar is in de eerste 
plaats de bemesting. Een stikstofrijke bemesting, die oorzaak 
