20 
De zeep, die aan het middel de kleefkracht verleent, kan dan 
misschien meteen tot 1 °/, worden verminderd. Ik wil echter 
niet verzwijgen, dat ik wel iets voel voor zuinigheid, maar niet 
voor eene zóó geringe, die mogelijk zelfs een verkeerde kan 
blijken te zijn. 
Tenslotte nog de waarschuwing, dat men bij het behandelen 
van het salicylzuur oplette, dat men de uiterst fijne en scherpe 
kristalletjes niet inademt, noch in de oogen of op andere gevoelige 
plaatsen krijgt. Men houde het dus ook buiten het bereik van 
kinderen; en ten opzichte van de planten geve men acht, dat geen 
onopgeloste kristalletjes op het loof terecht komen, want dat 
wreekt zich door brandvlekken. 
Niettegenstaande aan het gebruik van salicylzuur bij de be- 
spuiting van het wit in de rozen (níet van perziken, wijl deze 
het middel niet verdragen!) de voorkeur moet worden gegeven, 
wordt toch nog vaak zwavel aangewend. Hiermede rekening 
houdend, dient nog iets hieromtrent te worden gezegd. 
De slechtste zwavel voor de bestrijding van het wit is onge- 
twijfeld bloem van zwavel, dat is gesublimeerde zwavel, die de 
kristallijne structuur van de gemalen zwavel mist en daardoor 
meer opeen plakt en aan de planten minder goed hecht. Maar 
ook is de gemalen zwavel, waarvan als zwamdoodend middel 
de fijnst gezeefde de beste is, gewoonlijk fijner van korrel dan 
de bloem van zwavel, en daardoor geschikter voor verstuiving. 
We zwaveien bij voorkeur in den morgen van een zonnigen 
dag, als de planten reeds zijn opgedroogd van den dauw. In 
den morgen, opdat de zwavel althans een heelen.dag haar 
werking kan uitoefenen; op een zonnigen dag, omdat zwavel, 
blijkens ervaring, des te krachtiger werkt, naarmate het warmer 
is; als de planten droog zijn, omdat dan de zwavel niet meer 
in dauwdruppels op klontjes kan gaan zitten. 
Ook zij er op gewezen, dat we liever eenige keeren weinig 
zwavel op de rozen moeten brengen, dan ineens veel. 
