23 
paar naschuivers. leder lichaamslid heeft op de rugzijde twee 
donkere vlekjes. Gewoonlijk bereiken de larven hare volledige 
lichaamsgrootte in 4 à 5 weken. In den eersten tijd vindt men 
ze in de bloesems, en wel aan den bloembodem, waar zij de 
meeldraden en den stamper vernielen. Als zij deze vernield 
hebben, trekken zij naar eene andere bloem. Zijn er geene bloe- 
sems meer in de nabijheid, dan tasten zij de zich ontwikkelende 
hauwen aan, knagen aan den groenen wand van deze en vreten 
zich vervolgens in de hauwen in, waar zij de zaadjes opeten. 
Om te verpoppen, verlaten de larfjes de bloesems en kruipen 
in den grond weg; na 14 dagen komt de kever te voorschijn. 
Per jaar minstens twee, gewoonlijk drie generatiën. De schade, 
die de glanskevers, vooral in droge, maar gure, schrale voor- 
jaren teweegbrengen, kan zeer groot zijn; in zulke jaren blijven 
de koolzaadplanten tang in een toestand verkeeren, waarin zij 
door de kevers en de larven kunnen worden beschadigd. Hoe 
sneller het koolzaad afbloeit, des te beter; daarom tele men 
liefst verscheidenheden, die laat in ’t voorjaar in bloei komen, 
maar dan ook snel afbloeien. Ook een goede bemesting, waar- 
door de planten zich sneller ontwikkelen, werkt als een voor- 
behoedmiddel tegen glanskeverschade. Verder is het raadzaam, 
herik, boterbloemen en al die onkruiden, waarop de vijand zich 
zou kunnen ontwikkelen, zooveel mogelijk uit te roeien. — 
Nu is de vraag: Is het raadzaam, op een perceel, gelegen 
naast een stuk land, waar dit jaar de schade, door den kool- 
zaadglanskever teweeggebracht, aanzienlijk was, het volgend 
jaar weer koolzaad te verbouwen? 
Ik geloof, dat daartegen geen overwegend bezwaar bestaat. 
Koolzaadglanskevers komen elk jaar op het koolzaad voor ; maar 
belangrijke schade brengen zij alleen teweeg wanneer de groei der 
bloemstengels en de ontwikkeling der bloemknoppen en bloemen 
abnormaal langzaam geschiedt, zooals dat in buitengewoon 
droge, en in gure tijden het geval is. En ook dan kan, wanneer 
