27 
Na verloop van eenigen tijd zien we op dezelfde bladeren 
zwarte stippen verschijnen. Dit blijken hoopjes teleuto- 
sporen te zijn, of zoogenaamde „wintersporen”, die dikker 
van wand zijn dan de uredosporen en daardoor beter be- 
stand tegen invloeden van buiten. Zij zijn bestemd om te 
overwinteren, en hiermee is op de boonen de reeks vormen 
afgesloten. In den tuinbouw geeft men aan dit ziektebeeld 
wel den naam van het „zwart''. 
Hoewel ik boven slechts sprak van het voorkomen der 
genoemde vruchtlichamen aan de onderzijde der bladeren, 
wil hiermee nog niet gezegd zijn, dat uitsluitend deze 
organen door de roestziekte worden aangetast. Integendeel, 
men vindt de „rôo’ — een andere naam voor roest, die 
o.a. te Boskoop gebruikelijk is — ook op de stengels en 
op de peulen, maar gewoonlijk in véél mindere mate. 
Opmerkelijk is hierbij nog, dat men de ziekte vaker vindt 
op de peulen van prinsesseboonen dan op die van snijboo- 
nen, waarop ik ze dit jaar nog niet zag, terwijl ik reeds 
enkele malen slaboontjes met vrij groote, op wratten ge- 
lijkende hoopjes van teleutosporen vond. Ik kan hier 
overigens aan toevoegen, dat de vatbaarheid {voor de roest- 
ziekte bij de verschillende bastaarden van. Phaseolus vul- 
garis, de stamplant van de snij- en prinsesseboonen, uit- 
eenloopt. Hierop is helaas te weinig nog gelet, zooals 
trouwens in den tuinbouw nog maar al te vaak gebeurt. 
Bij het winnen van nieuwe variëteiten wordt aan het 
vraagstuk der vatbaarheid voor ziekten gewoonlijk bitter 
weinig aandacht geschonken, waarvan de gevolgen niet 
uitblijven. 
We kennen nu den levensloop van de roestzwam op 
boonen, zoodat ik tenslotte iets kan vertellen omtrent de 
bestrijding. De teleutosporen, die bestemd zijn te over- 
winteren, zitten op de stengels en de bladeren; aan de staken, 
waaraan de stokboonen groeien, kan allicht een gedeelte van 
deze plantendeelen blijven zitten. En hoewel de overwin- 
