50 
in de peulen zich tot in de zaden daarbinnen uitstrekten. 
De zwam dringt dan inderdaad in de boonen binnen. Zaaien 
we nu in het voorjaar zulke boonen uit, dan zal de jonge 
plant, die er zich uit ontwikkelt, reeds vroeg door de ziekte 
worden aangetast. Men vindt de eerste kenteekenen dan aan 
de eerstgevormde bladeren en aan het stengeltje. De zwam 
tast dus niet uitsluitend de peulen aan, maar wel degelijk 
ook stengels, bladeren en bladstelen, wat eveneens bij oudere 
planten is waar te nemen. 
Als de jonge kiemplanten hevig zijn aangetast, gaan zij 
gewoonlijk door afrotting kort boven den grond verloren. 
Indien zij echter dezen eersten aanval kunnen doorstaan, 
dan groeien zij verder, terwijl de zwam op de zieke plek 
sporen gaat vormen, die later oorzaak worden van besmetting 
der peulen. Indien dus zulk een plantje, ontstaan uit een 
zieke boon, niet spoedig geheel aan de ziekte ten offer 
valt, dan is zij toch oorzaak van een later plaatsgrijpende 
besmetting van peulen en later gevormde bladeren. 
We leeren hieruit, dat het zeer gewenscht is, absoluut 
gezonde boonen, waarop geen vlekken te zien zijn, als 
zaaizaad te gebruiken. Wie voor eigen gebruik zaad wint, 
mag daarvoor geen enkele peul nemen, waarop ook maar één 
vlekje zit. Zaaiboonen uit den handel moet men zorgvuldig 
sorteeren en alle vlekkige exemplaren onherroepelijk ver- 
wijderen. ’/ Ware gewenscht, dat de handelaren in zaatzaad 
dezen maatregel wilden nemen en in het algemeen meer 
wilden medewerken aan de bestrijding van plantenziekten 
door ziektenvrij zaad te leveren. ’t Is de zaak der koopers, 
dit te etschen. 
MAssEE zegt in zijn boek, dat volgens Prof. HALSTED 
Gloeosporium Lindemuthianium ook komkommers, water- 
meloen, pompoen aantast. Dr. Arper schrijft in Flugblatt 
60 der Kaiserlichen Biologischen Anstalt für Land- und 
Forstwirtschaft, dat de zwam ook op doode plantendeelen 
leeft. En hoewel geen hoogere vruchtvormen dan boven- 
