ris 
eef 
did 
echter niet nalaten op te merken, dat reeds in het begin van 
den groeitijd der boonen de aecidiën worden gevonden 
en dat in den besten tijd der boonen de uredosporen vaak 
talrijk aanwezig zijn. 
Dit neemt echter niet weg, dat de bovenbedoelde waar-. 
nemingen van Dr. LaKON voor de praktijk veel waarde 
hebben. Ik heb op grond hiervan en naar aanleiding van 
reeds oudere eigen waarnemingen elders herhaalde malen 
aangeraden, de voor roest en voor vlekziekte zoo vatbare 
snijboonen te vervangen door de zooveel sterkere pronk- 
boonen, die in elk jaar een goeden oogst vermogen te geven, 
ook al is het weer zeer ongunstig. Want niet alleen zijn 
de pronkboonen praktisch onvatbaar voor roest, ook door 
de vlekziekte zag ik ze nimmer aangetast. Zij hebben dus 
in dit opzicht alles boven de snijboonen van de soort 
Ph. vulgaris vóór, alleen zij zijn niet zoo lekker als deze. 
Men vergete echter niet, dat dit in hoofdzaak een kwestie 
van smaak en gewoonte is, want de witbloeiende pronk- 
boonen doen volgens velen voor snijboonen niet onder. 
Met een aanbeveling voor het veredelen en het verbouwen 
van pronkboonen kan ik besluiten. 
Naarden, 8 Sept. '17. P. J. SCHENK. 
Naschrift: Opmerkelijk is, dat „Massee Colletotrichum 
lindemuthianium „pod scab of scarlet-runner” noemt en zegt, 
dat de zwam groote schade kan berokkenen aan de kweekers 
van „scarlet runners’ en dat ook „french beans’ soms 
worden aangetast. Volgens de woordenlijst in „De Flora 
van Nederland” door Heukers is „scarlet runner” Phase- 
olus multiflorus en „french bean” Ph. vulgaris. Hier wordt 
dus juist de pronkboon als zeer vatbaar voorgesteld, terwijl 
de gewone snijboon „somtijds zou worden aangetast. Ik 
heb zoover ik mij herinner, nimmer pronkboonen met vlek- 
ziekte gezien en DR. LaKoN weet nog mede te deelen, dat 
