182 
zoo mogelijk haar verspreiding ten onzent na te gaan. !) 
De zwam is in Duitschland blijkbaar volstrekt niet zeld- 
zaam, o.a. werd zij in Mecklenburg vaak waargenomen; 
ook in België (Brabant, Luik) heeft men haar aangetroffen. 
Ik achtte het derhalve waarschijnlijk, dat zij ook bij ons 
wel op andere plaatsen zou voorkomen. Intusschen zijn er 
verscheidene jaren verloopen, vóór ik hieromtrent zekerheid 
kreeg. Bij Ossendrecht heeft zij zich staande gehouden en 
volgens de waarnemingen van mijn broeder, zich uitgebreid, 
zoodat zij thans op verschillende plaatsen voorkomt. Eenige 
jaren geleden kreeg ik echter ook een exemplaar uit Lisse 
toegezonden, waaruit mij bleek, dat zij ook in onze duin- 
streek te vinden is. In den loop van dezen zomer (17) 
berichtte mij mej. C. Cool, conservatrice der Ned. Myc. 
Vereeniging, dat zij de zwam bij honderdtallen had waar- 
genomen op het landgoed Groenendael nabij Heemstede, en 
zij zond mij een exemplaar afkomstig van die vindplaats toe. 
Het staat dus wel vast, dat zij thans veel meer verbreid is dan 
men vermoedde. Nu bestaan er twee mogelijkheden: òf de 
zwam komt reeds geruimen tijd bij ons op verschillende 
plaatsen voor, zonder nog opgemerkt te zijn, òf wel, zij is 
bezig zich over ons land te verspreiden. De eerste ver- 
onderstelling ligt weliswaar het meest voor de hand, toch is 
misschien de tweede waarschijnlijker. Immers, we hebben 
hier te doen met een vrij groote en opvallende plant, die 
geen enkel botanicus licht voorbij zal zien. Bovendien be- 
hoort de duinstreek met haar bosschen wel tot de meest 
doorzochte deelen van ons land; in de omgeving van Haarlem 
heeft o.a. F. vaN EEDEN SR. jaren lang gebotaniseerd en 
deze hield zich gaarne ook met zwammen bezig en deed 
er b.v. vele afbeelden in de Flora Batava. 
1) Zie „De Levende Natuur’ 1912 en „De Nederlandsche 
Mycologische Standaardcollectie in ’s Rijks Herbarium’. Mede- 
deeling IIL der Ned. Myc. Vereeniging. 
In de „Flora Batava” (DI. XXIV) werd de zwam afgebeeld, 
(No. 1855). 
