183 
Toch is het, bij het grillige, wat vaak aan het optreden 
der paddenstoelen eigen is, zeer moeilijk hieromtrent met 
zekerheid iets te zeggen. Hoe het zij, zij komt thans blijk- 
baar op verschillende plaatsen en soms zelfs in grooten 
getale voor. Het leek mij daarom gewenscht, nog eens de 
aandacht er op te vestigen en het belangrijkste, wat er van 
haar bekend is hier mede te deelen. Ik hoop, dat hierdoor 
meerderen, vooral ook zij, die in de boschcultuur werkzaam 
zijn, hun aandacht eraan willen schenken; hierdoor zullen 
wij wellicht meer gegevens krijgen, in de eerste plaats 
betreffende haar verspreiding, doch dan ook — en dit is 
zeker van niet minder belang — omtrent haar levenswijze, 
haar parasitair karakter en de door haar-aangerichte schade. 
Want er zijn in onze kennis van dit organisme nog groote 
leemten; de meeningen der verschillende waarnemers loopen 
vrij sterk uiteen. 
In 1908 schreef Linpau ): „Nach Lage unserer jetzigen 
Kenntnisse bedarf die Rhizina-krankheit einer erneuten 
kritischen Untersuchung”. Dit geldt ook nu nog. 
De waarnemingen, die sedertdien in Frankrijk en Amerika 
gedaan zijn (trouwens zeer schaars), hebben vrijwel tegen- 
strijdige resultaten opgeleverd, en een hernieuwd onderzoek 
op breede basis is nog niet ingesteld. 
De zwam is zeer karakteristiek en opvallend; de vol- 
gende beschrijving en de afbeeldingen (zie Pl. IX) zullen 
ieder in staat stellen, haar bij den eersten oogopslag te 
herkennen: Het is een donkerbruin, onregelmatig-bolvormig 
lichaam, met de bolle zijde naar boven gekeerd en de holte 
naar onderen; jonge, nog groeiende exemplaren zijn wat 
vlakker, fraai bruin van kleur, met een lichten rand en 
slechts eenige c.M. groot. 
Als ze volwassen zijn, (ze kunnen ruim 1 d.M. groot wor- 
den) vertoonen ze meestal onregelmatige bulten en golvingen ; 
1) SORAVER-LiNDAU, „Handbuch der Pflanzenkrankheiten”, 3e 
Autlage, [ler Band (1908) p. 309. 
