187 
bv. James R. Weir!) door een aangetast boompje met de 
omringende vruchtlichamen voorzichtig uit te graven, het 
geheel in water te plaatsen en vervolgens den grond voor- 
zichtig weg te spoelen. Het bleek nu duidelijk, dat de 
strengen, waarmede de zwammen aan den bodem bevestigd 
zijn, zich voortzetten in het mycelium, dat de wortels bekleedt. 
Verder vond Weir, dat het inwendig mycelium, hetwelk 
zich in het schorsparenchym en in het bastweefsel uitbreidt, 
een voortzetting is van de uitwendige zwamvlok, welke 
laatste weer samenhing met de myceliumstrengen der 
vruchtlichamen. 
Op deze of d.g. wijze heeft men herhaaldelijk het voor- 
komen van de zwam op doode of afstervende coniferen 
kunnen aantoonen. Zoo deelt b.v. EurereLp?®) mede, dat bij 
Lauterbach het afsterven van „alle planten, zoowel van 
de aangeplante sparren als van alle bodemgrassen werd 
waargenomen, in een ringvormige gedaante. De ring had 
een breedte van 60 cM., was bijna zuiver cirkelrond, met 
een doorsnede van 12 M. Op den ring waren alle planten 
afgestorven, de bodem zag er verzengd uit. Het oppervlak, 
dat door den ring werd ingesloten, werd spoedig weer 
door de weelderig groeiende onkruiden ingenomen, zoo 
b.v. distels en kruiskruid (Senecio vulgaris). Deze planten 
volgden op ongeveer 1 M. breedte den ring.” Bij deze beschrij- 
ving, die overigens veel aan duidelijkheid te wenschen 
overlaat, zou men niet licht aan een aantasting door Rhizina 
denken, vooral, daar ook het afsterven van „alle bodem- 
grassen” vermeld wordt. Of wij uit de mededeelingen, dat 
de bodem als ‘tware verzengd was, mogen afleiden, dat 
hier een brandplek aanwezig was, is ook twijfelachtig. 
Prof. Von TuBeuF onderzocht aangetaste sparren, die hem 
1) James R. Weir, „Observations on Rhizina inflata”; Journal 
of Agricultural Research, Vol. IV (1915), p. 98. 
2) EureFeLp, „Absterben in Fichtenkultur, veranlasst durch 
Rhizina undulata” (= R. inflata); Naturw. Zeitschrift für Forst- 
und Landwirtschaft, Se Jhrg. 1910, p. 527. 
