45 
worden wel door de vraatzuchtige zweefvlieglarve aange- 
vallen en uitgezogen. 
Ik kom thans tot de Graafwespen, waaronder er eenige 
zijn, welker larven zich met bladluizen voeden. Hoewel de 
levenswijze dezer insectengroep tot de meest interressante 
behoort, zijn de dieren onder de kweekers en plantenlief- 
hebbers zeker lang niet de meest bekende. De vrouwelijke 
wespen begraven door een angelsteek verlamde rupsen, 
kevers, vliegen, spinnen, bladluizen enz. en leggen bij deze 
prooi eitjes, waaruit larven te voorschijn komen, die zich 
met de verlamde dieren voeden. Dat de prooi niet gedood 
maar slechts verlamd wordt, heeft het voordeel dat zij niet 
tot bederf overgaat, maar langen tijd in frisschen toestand 
ter beschikking der larven blijft. 
Ik kan niet nalaten nogmaals eenige regels uit een boek 
over te nemen, ditmaal uit „De Nederlandsche insecten’ 
van Dr. OUDEMANS: „Het is vooral aan de Craboniden, dat 
de levensgeschiedenis der Fossores (== graafwespen) bestu- 
deerd is. De één- of meercellige nesten worden op de meest 
verschillende plaatsen aangelegd en met zeer verschillende 
proviand voorzien; de meeste grootere soorten graven 
inderdaad gangen in den grond, in vergaan’ hout of in 
merghoudende stengels, doch vele kleinere nestelen in holle 
stengels, in rietstoppels enz, en maken dus gebruik van 
bestaande holten. De prooi wordt door één of door een 
aantalsteken (dan in verschillendesegmenten)[lichaamsleden|, 
meer of min geparalyseerd (= verlamd) en dikwijls bovendien 
in den nek met de kaken gekneusd. (malaxatie). Ook wordt de 
prooi door sommige soorten gedood, wat vooral met Diptera 
— vliegen en muggen) gebeurt. In de behandeling der 
prooi verschillen niet alleen de soorten; wellicht handelt 
zelfs hetzelfde individu ook niet altijd op dezelfde manier. 
De slachtoffers (gewoonlijk zijn het er verscheiden) worden 
door de wespen in hun nest gebracht en daarna wordt een 
ei er bij of er op gelegd, dat spoedig uitkomt. De larve groeit 
