1914- No. 4- BOTANISKE UNDERSØKELSER I HELGELAND. IL 33 



Specielt bør omtales liene og urene paa nordsiden av den række 

 smaavand, der benævnes Strauman, vest for Saus. Her findes der til- 

 dels paa kalkholdig underlag litt hassel og specielt i den saakaldte Alme- 

 grove flere almetrær. I selskap med disse forekommer: Carex digitatUy 

 Urtica dioica f. glabra, Thalictrum ßavum, Actaea, Lathyriis vermis, Gé- 

 ranium Robertiamim, Hypericum hirsutum, Viola Riviniana, V. mirabilis, 

 Daphne, Yiburmim, Asperula, Stachys silvaticus. 



Ute i Strauman vand ene saaes Potamogeton natans, P. gramineus og 

 Nymphaea og langs breddene Equisctum ßnviatile og Phragmitcs. 



I det hele er vegetationen her ved Strauman saavel i vandene som i 

 liene stemmende med den i syd herfor liggende Vasbygd, der er omtalt 

 under Bindalen (se s. 22 ovenfor), og med liene op for Harangen under 

 de vest for Strauman liggende fjeldpartier Dalefjeld (Grønlifjeld) og Harangs- 

 fjeld (se s. 23 ovenfor). 



Det vidtstrakte fjeldparti Saus fjeldet paa Sausvandets sydvestside 

 vil derimot bli omtalt under Vik herred nedenfor. 



Trakten e paa Vel fj ordens østside utenfor fj ordbunden. 

 Mellem Langfjorden og Storbørja og mot øst begrænset av Tettingdalen 

 ligger fjeldpartiene Raakhatten og indenfor denne Raakfjeldet (885 m.). 

 De nedre skraaninger mot Langfjorden dannes av glimmerskifer med en- 

 kelte kalkstrøk. Ellers bestaar fjeldpartiene av granit. Selv har jeg ikke 

 botanisert i dette fjeldparti, men det er specielt undersøkt av Norman. 

 Birk anføres som træ op til 341 m. o. h., der ansees som trægrænsen, som 

 I m. hoi busk til 383 m. og som 0.3 m. høi busk hist og her op til 435 m. 

 Selje {Salix caprea) angives at vokse op til 347 m. og graavidjen {Salix 

 glaiica) op til 430 m. Merkelig er det, at en stor del av de særlig for 

 glimmerskifer-marmorformationen eiendommelige planter gaar meget høit op 

 i liene, vistnok særlig paa sydvestsiden, tildels endog over trægrænsen 

 ^341 m.). Av disse skal først anføres: Carex digitata (Raakhattens fot), 

 Convallaria majalis (op til 347 m.), Allium oleraceum (Raakhatten's fot), Li- 

 stera ovata (likesaa), Ulmus (op til 178 m.), Arabis hirsuta (ved foten), 

 Gciim urbanum (118 — 150 m., ikke sparsomt), Fragaria vesca (ved foten), 

 Lathyrus vermis (til 313 m.), L. pratensis (347 m. o. h.), l^icia silvatica {hyp- 

 pig til 341 m. o. h.), V. sepiiim (til 347 m.), Hypericum hirsutum (op til 347 m.), 

 H. quadrangulum (op til 336 m.), Epilobium montanum (ved foten), Circaea 

 alpina (likesaa), Stachys silvaticus (123 — 262 m.), Asperula (hyppig opad lien 

 til 302 m.) samt Polypodium vulgare (ved foten). 



Av vegetationen ellers paa Raakhatten anføres : Phegopteris Dryo- 

 pteris, Athyriiim alpestre, Aspidium Filix mas, A. spinulosum, Cystopteris 

 fragilis, Blechnum Spicant (til 498 m. o. h.), Cryptogramme crispa (til 498 m. 

 Vid.-Selsk. Skrifter. I. M.-N. Kl. 1914. No. 4. 3 



