— 21 — 



Dat de Piegeering liet nut van deze wetenschap voor 

 de praktijk inzag, blijkt daaruit, dat zij reeds dadelijk aan 

 de stichting, die slechts over beperkte fondsen kon beschik- 

 ken, subsidie verleende, welke subsidie in 1899 tot een jaar- 

 rij ksch bedrag van / 7000 werd verhoogd. Tevens werd 

 bij die gelegenheid de phytopathologische dienst georga- 

 niseerd en de directeur van het phytopathologisch Labora- 

 torium Willie Comme! in Scholten tot hoofd van dezen dienst 

 benoemd. 



Daarmee was echter nog niet bereikt, wat met billijk- 

 heid mocht worden verlangd. Het phytopathologisch labo- 

 ratorium Willie Commelin Scholten te Amsterdam kon zich 

 wegens gebrek aan de noodige terreinen voor proefneming 

 niet voldoende ontwikkelen en zijn directeur kon niet dage- 

 lijks voeling houden met personen, die in de praktijk van 

 land-, tuin- en boschbouw werkzaam zijn of daarmee in 

 nauwe aanraking komen. 



Yan hoe groote beteeken is het ook was, dat de phyto- 

 pathologie onder de leervakken van de Universiteit der 

 hoofdstad werd opgenomen, toch kan niet worden ontkend, 

 dat zij, die dat onderwijs volgden, over het geheel te weinig 

 met de praktijk van den landbouw en aanverwante bedrijven 

 op de hoogte waren om van dat onderricht zooveel mogelijk 

 nut te trekken. 



Bij dat alles kwam, dat het onderwijs in dit belangrijke 

 vak. zoo geheel op zijne plaats a:an de hoogste inrichting 

 voor landbouwonderwijs in ons land, daar niet in alle 

 opzichten tot zijn recht kon komen. Wel werd aan die 

 inrichting door Prof. Dr. J. Ritzema Bos onderricht gege- 

 ven in de kennis van nuttige en schadelijke dieren en werden 

 enkele voorname plantenziekten door den leeraar in botanie 

 behandeld, doch de phytopathologie als zoodanig was niet 

 onder de leervakken opgenomen. Alleen aan de leerlingen 



