— 50 — 



Ik heb dan ook meer en meer mijne colleges aan de 

 Amsterdamsche Universiteit, bij alle belangstelling, die 

 door HH. studenten werd betoond, Leereu beschouwen a's 

 eene aanvulling bij hunne natuurhistorische stadie, — niet 

 als eene opleiding tot phytopathologen ; daarvoor moet ik 

 de Universiteiten, zooals zij bij ons zijn ingericht, onge- 

 schikt achten. Dat neemt natuurlijk niet weg, dat zich 

 onder de studenten aan eene Universiteit personen kunnen 

 bevinden, die door hunnen natuurlijken aanleg, door 

 hun ui' belangstelling in, en door de door hen opgedane 

 kennis van de verschillende takken der plantenteelt wel 

 degelijk geschikt zijn, om goede phytopathologen te wor- 

 den. — 



Sedert mij n vertrek naar Amsterdam had ik aan de 

 toenmalige Hoogere Land- en Boschbouwsehool te Wagc- 

 ningon het onderwijs in de kennis der schadelijke dieren 

 1 iel mui den, en Later, toen de wetenschappelijke cursus aan de 

 Rijkstiiinbouwschool werd ingericht, nam ik aan die afdee- 

 ling liet onderwijs in de geheele phytopatholoigie op nr'j. 

 Dit ondei wij- bleef ik geven gedurende mijn tienjarig ver- 

 blijf te Amsterdam. — 



Ten slotte meende ik, dat liet, ook de taak van het 

 phytopathologisch labooratorium behoorde, de kennis der 

 plantenziekten en schadelijke dieren ondier landbouwers, 

 kers, ooft- en groentetelers on boschbouwers te verbrei- 

 den, en de belangstelling in de phytopathologie bij de prac- 

 tiei Ie wekken. En ik lieb de ervaring opgedaan, dat het 

 levende woord in dezen veel vermag. Dat de phytopatho- 

 logie meeren meer bij de pract'ci bier fce Innde het burger- 

 recht heeft verkregen, meel zeer zeker óók voor een deed 

 worden toegeschreven aan de voordrachten, die dooi- bet 

 p< i oneel <\<'\- stichting herhaal del ij Ij in onderscheiden doe- 

 len de. lands werden gehouden. Vooral bleeik het heel nuttig 



