— 61 — 



IV. Joséphine de Malines. 



Allo vier komen in ons laad nogal voor en behooren tot 

 vier lekkere' perensoorten. De twee eersten verkiest men in 

 allerlei vormen, terwijl de twee laatsten uitsluitend als 

 leiboomen dienen te worden gekweekt, en dan nog liefst aan 

 den Zuidmuur, daar ons klimaat, over 't algemeen genomen, 

 te koud is, om de vruchten tot volle rijpheid te brengen. 



Het was den eigenaar in de eerste plaats er om te doen, 

 van mij te weten, welke soorten van peren het waren ; en in 

 de tweede plaats stelde hij mij de vraag, wat toch de reden 

 zijn kon, dat de eene soort volkomen normale vruchten 

 opleverde, hetgeen het geval was bij de eerst genoemden 

 I en II, terwijl bij III en IV geen enkele vrucht was te 

 vinden, die men gebruiken kon ; allen waren schurftig, bedekt 

 met zwarte vlekken en gescheurd. Ook de takken, die de 

 zieke vruchten droegen, waren bedekt met zieke bladeren en 

 scheuten. 



In 1905 voorjaar Avas de boom niet bespoten, terwijl het 

 in 1902, 1903, 1904 wel was geschied, en wel telkens vóór het 

 begin van den groei, en dan nog eens wanneer de vruchten 

 goed zichtbaar werden. Ook had men de verhouding van 

 de vloeistof goed samengesteld, namenlijk : 



1 1/2 kilogr. kopervitriool. 



2 kilogr. ongebluschte kalk. 

 100 liters water. 



Men kan dus aannemen, dat in die jaren dat men 

 bespoten had, de boom zich bijna of geheel hersteld had, 

 wat in den regel het geval is na twee of drie jaren. 



Het feit nu, dat van vier soorten, gegroeid op den zelfden 

 stam, waarvan alle takken, twijgen, scheuten, bladeren en 

 vruchten door elkaar gegroeid, gevoed door den zelfden stam, 

 de resultaten zoo verschillend waren, was voor mij een 

 zeer bijzonder feit, en naar het mij voorkwam, ook waard 

 aan anderen mede te deelen. 



