— 73 — 



Er is in de laatste jaren ook in liet boomkwcokersvak 

 veel concurrentie gekomen. De een moet al goedkooper boo- 

 men leveren dan de ander; de strijd om liet bestaan dwingt 

 hem er toe; doch hij die boomen koopen moet, is vaak de 

 dupe van dien strijd. 



Gelukkig zijn hier te lande nog veel vertrouwde boom- 

 kweekers, waarvan men zeker is, goede boomen te zullen 

 krijgen, doch er zijn er helaas, ook veel, die minder goede 

 de wereld inzenden. Boomen voor een prijsje. Boomen, 

 waarvan eens een ervaren practicus zei : al kreeg ik ze 

 cadeau, en bij eiken boom nog tien gulden toe, dan zou ik 

 ze nog niet in mijn boomgaard willen hebben. En waarom 

 niet' ? 



Dat zal 1 uit het volgende blijken, als ik heb aangetoond, 

 hoe een goede boom behoort gekweekt te worden, een boom, 

 die een goed figuur maakt in den boomgaard, en waarop 

 in gewone omstandigheden te rekenen valt. 



Wij beginnen met den 



Appelboom. 



In den regel neemt men zaad van den gewonen appel- 

 wildling, « Malus communis ». 



Reeds een jaar na het zaaien ziet men dat het jonge 

 gewas uit ettelijke soorten bestaat. 



Die soorten koude men zooveel mogelijk in het oog, 

 want wij nemen enkel de allerbeste. 



Ik zaai bij voorkeur in goed toebereiden grond, op een 

 plaats waar zich in de nabijheid bloedluis ophoudt. Men 

 kan er verzekerd van zijn, dan spoedig op vele struikjes 

 bloedluis te zullen aantreffen. Die aangetaste, waarschijn- 

 lijk zure struikjes, worden verwijderd en vernietigd ; • — daar 

 mogen nooit boomen van worden gekweekt, want de wortels 



