— 75 — 



"Wat het veredelen der wildlingen betreft, de een houdt 

 van oeuleeren of copuleeren, en de andere weer van enten. 

 Ik voor mij houd meer van enten, al moet daarvoor ook een 

 jaar langer worden gewacht; want men kan toch minstens 

 een jaar vroeger oeuleeren, dan enten. 



Ik houd meer van enten, vooreerst omdat het gemak- 

 kelijker gaat ; de kans van niet slagen is zeer gering. Het 

 oeuleeren van appelen laat dikwijls veel te wenschen over, 

 en kan men vast op een aantal mislukkingen rekenen, ter- 

 wijl bovendien de groei van de oculatie zelf het eerste jaar 

 ook dikwijls zeer veel te wenschen overlaat. Ten tweede 

 houd ik meer van enten, omdat een ent dit vóór heeft op 

 een oculatie, dat hij, zooals vanzelf spreekt, op een steviger 

 onderlaag komt te staan; — een en ander moet aan den 

 toekomstigen stam te goede komen. 



En nu de vraag, welken stam zullen wij op onzen 

 wildling enten? Dat is er naar, zal menigeen zeggen, welken 

 boom ge denkt te kweeken. Er zijn een aantal soorten, die 

 men direct op wild enten kan, en daarom geen tussehenstam 

 noodig hebben. De Goud-Reinette bijv. groeit kolossaal 

 op wild, vaak bereikt zij in één jaar de lengte van hoogstam. 



Geen wonder dat vele boomkweekers deze gevraagde 

 boomsoort zóó, d.i. direct op wild, aankweeken. In een jaar 

 of wat toch is de boom leverbaar. De onkundige kooper is 

 bijna altijd tevreden, want hij koopt een mooien, forschen 

 boom. 



Het blijkt evenwel na een jaar of wat, dat die mooie 

 boom een ziekte onder de leden heeft, n.1. de zoo gevreesde 

 kankerziekte (« Xectria ditissima »). Xooit blijft Gou7I 

 Reinette van deze ziekte geheel verschoond. 



Is de boom gekweekt zooals hierboven is bedoeld, dus 

 ondergeënt, dan zal zeer waarschijnlijk de stam wel het 

 eerste worden aangetast, en soms wel zóó erg, dat de betrek- 



