— 77 — 



Zij moeten wel een paar jaren langer kweeken over een 

 waarlijk goeden boom, doch dit is voor hen geen reden het 

 te laten. 



Terwijl ik dit schrijf, herinner ik mij een berichtje in 

 een onzer tuinbouwbladen, van een paar maanden geleden, 

 waarin geklaagd werd dat men in zekere streek van ons land 

 groote partijen vruchtboonien uit het buitenland betrok, ter- 

 wijl in diezelfde streek boomen bij de vleet verkrijgbaar 

 waren. — Geeft dat berichtje niet te denken ? 



Wij keeren terug tot onze wildlingen, waarvan wij 

 goede boomen wenschten te kweeken. Het is ons onver- 

 schillig, hoeveel goede en slechte soorten er bestaan, waar- 

 van wij stammen kunnen kweeken ; want het behoeft nu 

 juist geen Goud Reinette te zijn om een slechten stam te 

 leveren. Wij zijn tevreden met slechts één goede soort, 

 n.1. de Zoete Pippeling (aagt). 



In mijn verbeelding hoor ik het heirleger van boom- 

 kweekers roepen : goede vriend, wij kweeken uitsluitend op 

 dien Zoeten Pippeling ! Onze voorouders deden dat reeds ! — 

 Mijn antwoord is kort. Ik geloof heel graag, dat vader en 

 grootvader zulks deden, doch ; s dat bewijs, dat het geheele 

 huidige geslacht het ook doet? 



Eilieve, verklaar mij, waar komen al die slechte boomen 

 thans vandaan ? ? 



Wij zullen dus op onzen wildling, zoeten Pippeling 

 enten, en passen daarbij de gewone spleetgrifEelmg toe; — 

 uit een griffel van twee oogen. behouden we de beste scheut, 

 om die tot stam op te leiden. 



Is ons stammetje drie jaren oud, dan wordt het opge- 

 nomen, om nog eens den wortel te kunnen nazien. Zijn er 

 nog knobbelzieke wortels bij, dan wordt de jonge boom nog 

 ten vure gedoemd. Overigens snoeie men den wortel, zoo- 

 noodig, nog eens kort in, om een flink uitgebreid wortelgestel 



