— 79 — 



Eene methode voor liet af vormen en snoeien is mooielijk 

 aam ie geven. De opwaarts groeiende Goud Reinette, niet 

 haar lange ijle takken, vereischt eene geheel andere behan- 

 deling dan de kruipende verwarde kroon van Seigneur Gul- 

 deling, enz., enz. 



Alles berust immers op de vaardigheid van den snoeier, 

 die met één enkelen blik op zijn werk zien moet hoe hij 

 de zaak aanpakken zal. 



En nu iets over den 



Pereboom. 



Bij het kweeken van pereboomen wordt bijna dezelfde 

 weg gevolgd als bij den appelboom. De stam speelt ook 

 hier een groote rol. Wij zullen om duidelijk te zijn, weer 

 van meet af beginnen. 



Wij zaaien den gewonen peerwildling : « Pirus com- 

 munis ». De éénjarige struikjes kunnen reeds worden opge- 

 nomen, gesnoeid en op rijen uitgeplant ; — alleen de aller- 

 beste behouden we, -- de rest gaat naar den brandstapel. 



Goed uitkijken naar knobbel zieke wortels is ook hier 

 zaak, hoewel men die bij peren gewoonlijk minder aantreft 

 dan bij appelen. 



Den zomer daarop kunnen we reeds aan het oculeeren 

 gaan. Men kan peren beter oculeeren dan appelen, de 

 operatie slaagt bijna altijd. 



Ik houd bij peren meer van oculeeren dan van enten. 

 De oculatie, die altijd zoo laag mogelijk moet worden 

 geplaatst, komt vanzelf veel lager te staan dan een ent. 

 Wordt de boom naderhand goed geplant, dan zal de aan- 

 hechtingsplaats van de oculatie, even onder den beganen 

 grond komen. Uit die aanhechtingsplaats schieten meestal 

 nieuwe wortels, die niet zoo direct naar omlaag groeien als 

 de oorspronkelijke wilde-peerwortels. Die nieuwe wortels 



