— SI — 



zwellen, of althans niet het voedsel te hebben kunnen Ver- 

 Betten, dat de wortels aanboden. Deze verschijnselen, die 

 men zelden aantreft bij geoculeerde booinen, ziet men in 

 den laatsten tijd dikwijls bij boomen, die door Fusicladium 

 zijn aangetast. 



En nu nog iets over de stammen zelf. Bij peren behoeft 

 men niet zoo bang te zijn voor slechte stammen als bij 

 appelen. 



Veelal wordt aan onderveredelingen de voorkeur gege- 

 ven, en daarom de verlangde soort direct op den wildling 

 geoculeerd. 



Bij grove peersoorten kan dat geen kwaad, ja, liet is 

 dikwijls aan te bevelen. Gieser Wildeman, Xoordlloll. 

 suikerpeer e.a. maken het tAveede jaar na de enting een 

 leelijk gezwel onder de ent. Dit gezwel kan weggenomen 

 worden, doch het duurt soms een heelen tijd, eer dat de zaak 

 is vergroeid. 



Fijne tafelperen, kunnen soms hun eigen stam leveren, 

 doch in den regel doen ze dat niet. Beter is het die fijne 

 soorten op een tussehenstam te plaatsen ; — daarvoor hebben 

 wij verscheidene soorten disponibel, waarvan de « Sinter- 

 klaasstam » zeker wel een der beste is. Deze stam, en 

 waarschijnlijk ook wel andere, heeft een niet geringen 

 invloed op de kwaliteit der vrucht. Bonne Louise d'Avran- 

 ches, op Sinterklaasstam geënt, is veel fijner van smaak, 

 en mooier van vorm, dan wanneer zij direct op wild was 

 gekweekt. Kleipeer of Winter Jan op « Sinterklaas » geënt, 

 geeft altijd flinke heerlijke vruchten. 



Direct op wild gekweekt, laat de kwaliteit dikwijls veel 

 te wenschen over, — daarom is de stam niet genoeg aan ie 

 bevelen. 



Evenals bij den appelboom, begint bij den pereboom 

 het vormen der kroon het tweede jaar na het enten. Deze 



6 



