— 91 — 



slaat bijna gelijk met land waarop geen boonien staan. 



Opdat wij het land met paarden kunnen bewerken, 

 liebben wij hoogstainnien, en ook daarom, alléén op de rijen 

 in de lengte, tuisschenpLantingen aangebracht. 



Zoo kan men gerust zeven of acht jaren den grond 

 rendabel! maken, doch men vergete daarbij een rationeele 

 bemesting niet. 



Om de twee of drie jaar zal eenmalige bemesting met 

 stalmest goede diensten bewijzen, terwijl een jaarlijks* lie 

 bemesting met kunstmest ook uitstekend werkt. Met warmte 

 kan ik daarvoor aanbevelen, de Peruguano van Ohlendoriï. 

 Deze guano heeft op alle andere kunstmeststoffen dit voer, 

 dat zij boven alle andere in staat is, een geregeld voedsel- 

 toevoer aan te bieden. Guano (echte guano) is wel duur, 

 doch voor ons niet te duur. 



Hebben we zoo eenige jaren gewerkt, dan planten we 

 bessestruiken in den boomgaard op 1,75 a 2 Meters afstand. 



Ik geef in overweging te planten : een vierde kruis- 

 bessen, de helft zwarte, en de rest rood© bessen; — voor 

 kruisbessen neme men de gewone Engelscbe witte. Een 

 jaar, twee, drie, kunnen we tusschen deze bessestruiken nog 

 wat teelen, bijv. aardappelen, ajuin en bruine boonen. 

 Daarna leveren de bessen in den regel voldoende rente 

 op, en wel zoolang totdat de hoornen genoeg opbrengen 

 kunnen. 



Ondertusschen hebben de boomen, ook al aardig wat 

 opgebracht. Zijn eenmaal ook de bessen opgeruimd, dan 

 kunnen we onder de boomen gras laten groeien, waarop wij 

 kalveren of schapen kunnen weiden. Dit is nog een extia- 

 tje> van onzen boomgaard, die thans een zeer hooge waarde 

 vertegenwoordigt. 



Wij geraken nu met onze beschouwingen ten einde. 

 Over het onderhoud van den boomgaard is reeds zoo enorm 



