— 9G — 



stijgen. Men mag uit dergelijke wam nemingen dus geen 

 verkeerde gevolgtrekkingen maken. 



Het onderploegen van een groenniestgewas. dat in hooge 

 mate vatbaar is voor de aal'tjesziekte, brengt den grond met 

 het oog op liet vermeerderen van den parasiet in de denkbaar 

 ongunstigste positie. Bij den oogst van groene gewassen 

 worden vele parasieten (indien bet gewassen betreft, die den 

 parasiet kunnen herbergen) weggevoerd en onschadelijk 

 gemaakt; bij den oogst van gerijpte gewassen, is dit ver- 

 moedelijk niet in die mate het geval, omdat vele der para- 

 sieten zich gedurende de rijping uit het gewas weer in den 

 grond begeven, ofschoon ook een deel kan achterblijven ; 

 werkt men niet groene bemesting, dan worden alle weer in 

 den grond gebracht. 



.Met het oog op de bestrijding ware het zeker gewenschl 

 eens na te gaan, in hoeverre de andere gewassen, die op der- 

 gelijke gronden nog het eerst kunnen worden verbouwd, 

 dragers kunnen zijn van den parasiet en in welke mate, voor 

 zoover dit niet alreeds bekend is; vooral knollen, spurrie 

 (var deze is bekend, dat het roggeaaltje er in kan voorko- 

 men | en knolrapen komen als zoodanig in aanmerking, 

 vooral echter de beide eerste (*). Ook ten opzichte van de 

 meesl voorkomende onkruiden zou hetzelfde moeten worden 

 nagegaan. Verder lijkt het mij van belang, te onderzoeken, 

 hoe de parasieten zich over de verschillende deelen der plant 

 bij de verschillende gewassen verdeelen. 



Daar de vermenigvuldiging, zoodia eenmaal «mi akker 

 besmel is, zoo enorm vlug kan plaats hebben, zullen de 

 middcl<n ter bestrijding vooral in die richting gezocht 

 moeten worden, dal men trachl op te sporen, welke voor- 



ts In ilc: zandwilcken, op genoemd ptoefveld verbouwd, kwamen 



ook aaltjes voor. 



