— 109 — 



mij uit een praktisch oogpunt volkomen onverschillig, of 

 dit gebeurt door ééne soort van aardvlooien of dat er soms 

 tien verschillende soorten aan debet zijn. — 



Nadat Sévérin aan het einde van zijn eerste artikel de 

 conclusie heeft getrokken, welke boven (bl. 107) werd geci- 

 teerd, erkent hij in zijn tweede artikel, in tegenstelling 

 daarmee, ten slotte toch ook dat het er uit een ceconomisch 

 oogpunt niet op aan komt, hoevele soorten van insekten 

 schadelijk zijn; maar dat het aantal individu's in dezen de 

 deur dicht doet. Maar waartoe dan die lange beschouwing 

 over het aantal nuttige, schadelijke en indifferente insekten- 

 soorten, welke het geheele eerste stuk van Sévérin's ver- 

 handeling vult? In het tweede stuk gaat de schrijver aldus 

 voort : « De indifferente soorten vinden haar voedsel slechts 

 op planten, die in onbebouwde streken groeien, of op ter- 

 reinen, die in 't geheel niet voor de kultuur kunnen wor- 

 den in gebruik genomen ; terwijl de minderheid der insekten 

 (S. bedoelt : « de minderheid der insektensoorten ») de 

 kultuurgewassen aantasten. Maar dezen kunnen zich over 

 ontzettend groote uitgestrektheden ontwikkelen, waar hunne 

 vertegenwoordigers die der indifferente soorten in aantal 

 verreweg overtreffen. Bovendien hebben deze laatsten, die 

 op meer beperkte plaatsen moeten leven, een' meer harden 

 strijd om 't bestaan te strijden. 



« Er bestaat dus een essentieel en karakteristiek ver- 

 schil tusschen het aantal individu's te eener zijde en het 

 aantal soorten te anderer zijde; en wel ten gevolge van de 

 verandering, die de mensch heeft gebracht in de verdeeling 

 van de natuurlijke flora, doordat hij slechts een zeer gering 

 aantal -plantenf soorten) verbouwt op de vruchtbare terreinen 

 van het land. 



« Ten zij abnormale omstandigheden zich voordoen, 

 kan men vaststellen, dat het aantal insekten het eene en 



