— 114 — 



meer. Als de veldmuizen zich eenmaal zoodanig- hebben 

 vermeerderd, dat de grond door hen geheel is doorwoeld, en 

 men haast geen voet kan neerzetten zonder op eene 

 muis te trappen, — dan helpt het niet zoo heel veel meer 

 af uilen, buizerden en andere roofvogels, of kraaien en 

 meeuwen, of vossen, bunsings, hermelijnen en wezels er 

 honderden verslinden ; want voor die honderden komen 

 duizenden in plaats. » 



Wanneer eenmaal eene zekere soort van schadelijke 

 dieren tot sterke vermeerdering is gekomen, kunnen sluip- 

 wespen en parasietvliegen zoowel als sommige soorten van 

 draadzwammen en bacteriën, welke in deze soort van 

 insekten of andere schadelijke dieren woekeren, eene veel 

 belangrijker rol spelen. Deze parasitisch levende organis- 

 men kunnen inderdaad van zeer groote beteekenis worden; 

 maar zij zijn dit eerst, wanneer eene of andere insektensoort 

 reeds tot sterke vermeerdering is gekomen ; bij het voorko- 

 ntcn van eene insektenplaag zijn juist de parasieten van 

 geene noemenswaardige beteekenis. 



Séverin is het in dezen tamelijk wel met mij eens, 

 hoewel hij m.i. omtrent de leefwijze der sluipwespen een 

 verkeerd idee heeft, waar hij zegt: « 1'ïchneumon ... a 

 toujours besoin de placer ses oeufs dans les conditions les 

 plus favorables pour Ie développement de sa progéniture. 

 11 choisit, a eet effet, des chenilles (rune taille suffisante, 

 s'attaquant a des larves diverses, tantót utiles, tantöt nui si- 

 Mes, ce <|ui fait supposer qu'i] s'adresse a celles qui se pré- 

 sentent Ie plus rapidement a sa disposition.» (Vertaling 

 van 'leze zinsnede: zie 1)1. 111 van mijn opstel.) 



Séverin meent dus, dat de sluipwespen al zeer weinig 

 kieskeurig zijn wat betreft den hospes, dien zij uitzoeken 

 om er hare eieren in Ie deponeeren. Dit is bepaald onjuist. 

 Vele sluipwespsoorten zijn zeer kieskeurig, en leggen slechts 



