— 118 — 



den schrijver eens. Wanneer toch de insektenetende vogels 

 aan eene bepaalde insektenplaag geen einde kunnen maken 

 omdat deze insektensoort zich te sterk vermeerdert, dan 

 zullen zij nog minder een einde kunnen maken aan de ver- 

 meerdering van de daarin woekerende sluipwespen of nara- 

 siei vliegen, die zich immers nog sterker vermeerderen. — 



Spelen de insektenetende vogels in 't algemeen geene 

 rol van beteeJcenis waar het geldt, aan eene eenmaal heer- 

 .<clic/tde plaag een eind te maken, — van veel meer betee- 

 henis zijn velen van hen in dit opzicht, dat zij er krachtig 

 toe meewerken, om insectenplagen te voorkomen. 



Wanneer de eieren van den nonvlinder in reten van de 

 schors der denneboomen gedurende den winter zijn wegge- 

 scholen, dan is het geen onverschillige zaak, wanneer de in 

 de bosschen aanwezige meezen, boornkruipei s en boomklevers 

 millioenen van deze eieren oppikken. In den winter is het 

 voedsel voor hen schaarsch ; en waar zij vele hoopen van 

 nonneneieren vinden, blijven de genoemde vogeltjes dagen, 

 ja weken achtereen, in dezelfde buurt; de nonneneieren zijn 

 klein, en zij hebben iederen dag groote massa's daarvan 

 noodig; om deze machtig te worden, moeten zij onophoude- 

 lijk tegen de stammen op en neer springen : veel beweging 

 en de lage wdntertemperatuur maken ze bovenmate hon- 

 gerig, zoodat zij ook zelfs gedurende de korte winterdagen 

 en in tijden dat zij geen jongen hebben, veel voedsel behoe- 

 ven. Een andere maal zijn het de eieren van den plakker 

 of' die van den prooessiorupsvlinder, of wel de in de reten van 

 de schors overwinterende, halfvolwassen rupsjes van den 

 donsvlinder, welke zij in massa's verdelgen. Zou dit niet 

 van invloed zijn op liet aantal rupsen, dat in 't volgende 

 seizoen de naalden of bladeren onzer boomen vernielt? 



En de vejschi Mende soorten van meezen en de goud- 

 haantje^, dio al L'vmnasliseei-ende, nu op de dunne twijgjes 



