— 120 — 



af- of toeneemt. De meikevers zei ven toch hebben onder de 

 vogels een groot aantal vijanden, met name uilen, valken, 

 roeken en kraaien, klauwieren, geitenmelkers, meezen ; 

 terwijl de engerlingen worden gegeten door roeken en 

 kraaien, spreeuwen, hoppen, verschillende soorten van waad- 

 vogels en meeuwen. — 



Om meer in bijzonderheden te bewijzen dat de vogels 

 van nul en geener waarde zijn bij de bestrijding der scha- 

 delijke insekten, gaat Séverin de verschillende groepen van 

 deze insekten na, om te bespreken of die nu wel door vogels 

 worden gegeten. 



« De meesten van hen », zegt hij, « zijn zóó klein van 

 stuk, of leven op plaatsen, waar zij zóó beschut zijn, dat de 

 vogels ze niet verdelgen, in 't eerste geval omdat zij het 

 niet de moeite waard vinden om ze te eten, in het tweede 

 geval omdat zij hen niet kunnen bereiken ». 



Of nu echter de kleine afmetingen der insekten hen 

 tegen den aanval der vogels beschermen, waag ik zeer te 

 betwijfelen. Musschen en spreeuwen komen soms in scha- 

 ren op de bladluizen af; en de meezen, goudhaantjes, win- 

 terkoninkjes, blauwspechten en boomkruipertjes eten tal 

 van eieren van bladluizen en van vlinders. De appelbloe- 

 semkever, onderscheiden schadelijke Rhynohites-, Phyllo- 

 bius-, Magdalissoorten en andere snuitkevers, die voor onze 

 ooftboomen schadelijk zijn, overwinteren in de spleten van 

 de schors der stammen, en worden daar wel degelijk de 

 prooi van spechten, blauwspechten, boomklevers en winter- 

 koninkjes. (Jok de poppen van de koolwitjes, die den 

 geheelen winter aan de stammen van boomen zitten, worden 

 daai zeer dikwijls door bovengenoemde vogels gegeten. 

 Dal <l<- balmvlieg en de lïitvlieg, de Hessische mug en de 

 t. u m ^;ilmug nooit de prooi van vogels zouden worden, zoo- 

 als Séverin beweert, zou ik niet durven onderschrijven: ik 



