— 121 — 



meen dat de zwaluwen (boeren-, huis-, oever- en gierzwa- 

 luw) er soms groote menigten van wegvangen. 



Kortom, hoewel ik toestem dat er insekten zijn, welke 

 door vogels niet of slechts bij uitzondering worden gegeten, 

 kan ik toch allerminst instemmen met de bewering van 

 Séverin : « la plupart des ravageurs importants sont ... 

 inaccessibles aux oiseaux et ceux-ci n'en détruisent guère 

 systématiquement d'assez fortes quantités que lors des 

 invasions de certaines chenilles ». 



Verder gaat de schrijver aldus voort : « Het is op den 

 grond, tusschen de kruidachtige planten, dat de vogels van 

 het veld en de meeste soorten van de vogels der met bosch 

 begroeide streken hun voedsel zoeken. Daar vinden zij 

 insekten in vrij groot aantal : nuttige en schadelijke, maar 

 bovenal indifferente soorten ». Séverin bespreekt in 't alge- 

 meen de soorten van insekten, die op den akker voorkomen, 

 maar bepaalt zich tot het nader in oogenschouw nemen van 

 twee families van kevers, nl. de snuittorren en de goud- 

 haantjes, en komt tot de conclusie dat deze in 't algemeen 

 voor den landbouw van weinig beteekenis zijn. « De groote 

 meerderheid der soorten van deze twee groepen bepalen er 

 zich toe, gaten te vreten in de bladeren van een groot aantal 

 schadelijke of indifferente planten. Toch worden al deze 

 insekten als zeer schadelijk beschouwd. De vogels nu, die 

 van deze insekten groote hoeveelheden verorberen, en die 

 doorgaans daarom zoo nuttig worden genoemd, zijn dat 

 in 't geheel niet ». — 



Ik kan mij met deze voorstelling van den schrijver in 

 't geheel niet vereenigen. Ik stem toe, dat van de insekten 

 in 't algemeen zoowel als van de snuittorren en de goudhaan- 

 tjes in 't bijzonder verreweg het grootste aantal soorten 

 zich met onkruiden of in 't algemeen met wilde planten 

 voedt, en wel om de eenvoudige reden dat het aantal soorten 



9 



