— 131 - 



behaiing tegen den aanval van sommige vogels beschermd, 

 maar er zijn toch weer andere vogels, welke zich door die 

 haren geenszins laten weerhouden ; en overigens zijn toch. 

 de insekten, welke in den rupstoestand door haren beschermd 

 zijn, in hunne andere ontwikkelingstoestanden wel degelijk 

 aan den aanval van vogels blootgesteld. 



Rörig besluit het eerste gedeelte van zijn artikel met 

 de volgende opmerkingen : 1° dat onder het énorm groote 

 aantal in eene streek voorkomende insekten het aantal van 

 degenen, die voor de kultuurgewassen nuttig zijn, inder- 

 daad niet groot is; 2° dat deze nuttige insekten volstrekt 

 niet meer aan den aanval van vogels zijn blootgesteld dan 

 de schadelijke en indifferente; 3° dat zij integendeel door 

 verschillende oorzaken zelfs tegen den aanval van vogels 

 bijzonder beschut zijn. — 



Het tweede gedeelte van Rörig's opstel is gewijd 

 aan de beantwoording der vraag : hoeveel eten de insekten- 

 etende vogels? Of m.aw. zijn zij door de bevrediging van 

 hunne behoefte aan voedsel in staat, een' merkbaren invloed 

 uit te oefenen op het aantal van de insekten, welke zij eten? 



Deze vraag kan, zegt Rörig, niet alléén door waarne- 

 mingen in de vrije natuur worden beantwoord ; ook onder- 

 zoekingen van den maaginhoud van hoeveel vogels dan ook, 

 kunnen op deze vraag geen antwoord geven. De eenige 

 manier om die vraag tot oplossing te brengen, is deze : dat 

 met ieder van de vogelsoorten, welke men met het oog 

 daarop wil onderzoeken, afzonderlijk voedingsproeven wor- 

 den genomen, en wel onder omstandigheden, welke zooveel 

 mogelijk met die, waaronder zij in de vrije natuur leven, 

 overeenstemmen . 



De waarneming der vrij levende vogels kan de bedoelde 

 vraag niet tot volledige oplossing brengen, omdat de schuw- 

 heid der vogels oorzaak is, dat men gewoonlijk niet zóó 



