— 132 — 



dicht bij hen kan komen, dat inen nauwkeurig kou kunnen 

 zien wat zij dan toch voor insekten eten ; nog minder zou 

 men kunnen uitmaken, hoeveel van die insekten zij ver- 

 oberen. Maar ook in 't allergunstigste geval zou men uit 

 de waarneming van wat een vogel in een bepaald tijdsver- 

 loop eet, nog geene conclusie mogen trekken ten opzichte 

 van wat hij per dag aan insekten gebruikt, daar het voedsel- 

 verbruik op verschillende uren van den dag zoo' heel ver- 

 schillend is. Het moge heel interessant zijn. met het 

 horloge in de hand na te gaan, hoe veel malen per uur een 

 vogel zijnen jongen voedsel brengt, — op die wijze worden 

 geen resultaten verkregen, die de boven gestelde vraag 

 oplossen. 



I >ok door het onderzoek van den maaginhoud van vogels, 

 die men geschoten heeft, krijgen wij geen overzicht van 

 wat een vogel noodig heeft, omdat datgene wat de maag 

 ten tijde van het onderzoek aan voedsel bevat, nooit het 

 geheel e dagrantsoen, maar slechts een gedeelte daarvan 

 bevat. Voor de oplossing van andere vragen kan het onder- 

 zoek van den maaginhoud van vogels van veel nut zijn; 

 maar het. is onvoldoende voor de beantwoording van de 

 quaestie, hoevee] de insektenetende vogels eten, en of zij dus 

 ld eene streek melkbaren invloed kunnen uitoefenen op het 

 aantal van de daar voorkomende insekten (« auf den Bestand 

 der von ihnen gewöhnlich vorspoisten Insekten »). Daar- 

 voor zijn voedingsproeven noodig. 



Die vpedingsproeven echter zijn niet zoo eenvoudig als 

 men allicht zou meenen. Men moet toch er voor zorgen, 

 dat men die samenstelling van hei vogelvoedsel vindt, 

 waarbij eene bepaalde soort zich op den duur wèl bevindt, 

 en w-I een voedsel, welks bestanddeelen zoo juist mogelijk 

 overeenstemmen met die stoffen, waarmee de vogel zich in 

 de vrije natuur voedt. 



