— 137 — 



Proeven werden genomen met de eieren van de non en 

 van den dennenprocessiespinner, met dennenspanrupsen, 

 met dennenprocessierupsen, met de rupsen van den bastaard - 

 satijnvlinder, met sparren- en wilgenbastaardrupsen, met 

 poppen van ringelrups, wilgenspinner en non, met vol- 

 wassen vlinders van koolwitje, ringelrups, plakker, wilgen- 

 spiimer, — met bladluizen, wantsen (Aradus rinamonctix), 

 wilgengalmuggen (Cecidomyia saliciyerda), harsbuilenrup- 

 sen, dennenlotrupsen, schors kevers en rozenkevertjes. 



Het zou mij te ver voeren, wilde ik hier een kort relaas 

 geven van al de genomen proeven. Slechts één e proef zij 

 hier in 't kort vermeld, om een voorbeeld te geven van de 

 nauwkeurige wijze, waarop Rörig werkte, 't Betreft voe- 

 dingsproeven met eieren van den non vlinder. Deze vlinder 

 legt hare eieren in groote hoopen in reten van de schors, 

 waar zij goed verborgen zijn. Het scheen nu eerst, bij 

 oppervlakkige beschouwing, het meest gewenscht, dat de 

 eieren van den non vlinder den meezen (de vogels met welke 

 de proeven zouden worden genomen) op de schors van den- 

 nen werden aangeboden. Maar dat ging niet : wanneer 

 men van de dennen in 't bosch stukken schors afnam, lieten 

 vele eieren reeds in het bosch los en vielen zij op den grond. 

 Daarbij zou ook nog gekomen zijn, dat de meezen reeds uit 

 louter nieuwsgierigheid de haar aangeboden stukken schors 

 hadden onderzocht, en dus de eieren eerder hadden gevonden 

 en opgegeten, dan in de vrije natuur het geval zou zijn 

 geweest. Ten slotte zou het onmogelijk geweest zijn, het 

 aantal der aan de schors zittende eieren ook maar bij bena- 

 dering te bepalen. 



Rörig nu ging aldus te werk. In de kooi, waarin zich 

 de meezen bevonden, stond de stam van een' ouden kerse- 

 boom, die diepe spleten in de schors had. Deze stam werd 

 uit de kooi genomen, en met eene dunne gomlaag bestreken, 



10 



