— 138 — 



vooral in de scliorsspleteii. Vervolgens werd daaroverheen 

 eene vooraf afgewogen hoeveelheid nonneneieren uitge- 

 schud, zoodal deze in de reten bleven kleven. Daarna werd 

 de kersestam weer op zijne oude plaats gezet, en de meezen 

 konden nu naar hartelust beginnen, de eieren te zoeken en 

 te eten ; althans wanneer ze er trek in hadden : immers ze 

 hadden ander voedsel, waarvan Rörig bij ervaring wist, dat 

 ze het graag eten, in voorraad. 



Daar ongeveer 1620 aonneneieren op één gram gaan, 

 was liet gemakkelijk te berekenen, hoeveel eieren ongeveer 

 aan den kersestam waren bevestigd, wijl het gewicht van 

 deze eieren bekend was. 



In de kooi, welke voor de proefneming diende, waren 

 drie blauwmeezen en drie zwarte meezen, welke een mengsel 

 van mierenpoppen, eierenbrood, maanzaadmeel en runder- 

 vet, dal /ij gaarne bleken ie lusten, te hunner beschikking 

 hadden, en daarbij nog per dag een paar meelwormen 

 kregen, Eoewel nu deze meezen anders voedsel genoeg 

 tei dispositie hadden, aten zij gemiddeld ieder toch per 

 dag nog ongeveer 2000 eieren; en wanneer het gewone 

 gemengde voeder werd weggelaten, maar iedere vogel 5 a 10 

 meelu oi men per dag kreeg, werden 5 gram, d.i. 8 a 9000 

 nonneneieren per dag gebruikt. - Bij eene proefneming 

 met twee zwart koptneezen ging het even zoo; deze gebruik- 

 ten, wanneer ze ander voedsel in overvloed konden krijgen, 

 toch tlOg ieder | 1500 nonneneieren. Koolmeezen daaren- 

 tegen bleken bijkans geene nonneneieren te nuttigen; dat 

 ïtaal mei hare leefwijze iu verband, in zoover namenlijk als 

 deze zelden «Ie dikke stammen der hoornen op daar aanwe- 

 zige insekten onderzoeken, maar vooral de twijgen en knop- 

 pen schoon zoeken, wat trouwens ook de andere meezen 

 gaai ui' doen. — 



<)p de wijze als de bovenbeschreven voedingsproef van 



